Γραπτό θεῖο κήρυγμα Κυριακῆς μετά τήν Ὕψωση

(18 Σεπτεμβρίου 2022)

Σωτηρία καί θάνατος τῆς ψυχῆς

 

«τί γάρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐάν κερδήσῃ τόν κόσμον ὅλον
καί ζημιωθῇ τήν ψυχήν αὐτοῦ;» (Μάρκ. η', 36)

 

Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Στήν Ἁγία Γραφή, ὑπάρχουν δύο σημασίες τῆς λέξεως «ψυχή». Ἄλλοτε μέ τήν λέξη ψυχή χαρακτηρίζεται «τό πνευματικό στοιχεῖο τῆς ὑπάρξεώς μας» καί ἄλλοτε χρησιμοποιεῖται μέ τήν βιβλική ἔννοια τῆς ζωῆς. Αὐτή ἡ διπλῆ σημασία τῆς ψυχῆς φαίνεται στό ἀκόλουθο κείμενο: «Ὅς γάρ ἄν θέλῃ τήν ψυχήν αὑτοῦ σῶσαι ἀπολέσει αὐτήν· ὅς δ᾿ ἄν ἀπολέσῃ τήν ἑαυτοῦ ψυχήν ἕνεκεν ἐμοῦ καί τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν. τί γάρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐάν κερδήσῃ τόν κόσμον ὅλον, καί ζημιωθῇ τήν ψυχήν αὑτοῦ;» (Μάρκ. η', 35-36). Αὐτή ἡ διπλῆ ἔννοια τῆς λέξεως «ψυχή» δείχνει ἕνα ἐσωτερικό σύνδεσμο μεταξύ τῆς ψυχῆς καί τῆς ζωῆς.

Κατά τούς ἁγίους Πατέρας τό κατ᾿ εἰκόνα τοῦ ἀνθρώπου ἀναφέρεται στήν ψυχή, πού εἶναι «λογική καί νοερά» ἤ ἀκόμα ἀναφέ­ρεται στίς δυνάμεις τῆς ψυχῆς, ἰδιαίτερα στόν νοῦ καί στόν λόγο, πού σχετίζονται περισσότερο μέ τό κατ᾿ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ.  Ἀλλά, ὅμως, ἡ ψυχή συνδέεται στενά μέ τό σῶμα. Ὅπως ὁ Θεός εἶναι πανταχοῦ παρών σέ ὅλη τήν κτίση, ἔτσι καί ἡ ψυχή μέ τίς ἐνέργειές της βρίσκεται σέ ὅλο τό σῶμα. Καί ὅπως ὁ Θεός διά τῆς ἐνεργείας Του συνέχει καί ζωοποιεῖ τόν κόσμο, ἔτσι καί ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου συνέχει καί ζωοποιεῖ τό συνημμένο σῶμα. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς διδάσκει ὅτι τό κατ᾿ εἰκόνα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἰσχυρότερο ἀπό τό κατ᾿ εἰκόνα τῶν ἀγγέ­λων, γιατί ζωοποιεῖ τό συνημμένο σῶμα.

Γι᾿ αὐτό ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, βλέποντας τόν νεκρό ἄνθρωπο, ψάλ­λει: «Θρηνῶ καί ὀδύρομαι, ὅταν ἐννοήσω τόν θάνατον, καί ἴδω ἐν τοῖς τάφοις κειμένην τήν κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ, πλασθεῖσαν ἡμῖν ὡραιότητα, ἄμορφον, ἄδοξον, μή ἔχουσαν εἶδος».

 Ἔτσι ἡ ψυχή, ἀφοῦ συνδέεται μέ τό σῶμα, πού εἶναι μέρος τῶν αἰσθητῶν, συνδέεται μέ τήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου καί μέ ὁλόκληρη τήν κτίση. Γι᾿ αὐτό, ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ πού ἔρχεται στήν ψυχή μεταβιβάζεται ἔπειτα στό σῶμα, καί μεταμορφώνει τό σῶμα, τήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου καί τήν κτίση.

 Ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ μεταβιβάζεται καί στήν ἄλογη δημιουργία. Οἱ ὑλιστές κατηγοροῦν τόν Χριστιανισμό ὅτι ἀσχολεῖται μέ τήν ψυχή καί τήν μεταθανάτια ζωή καί ἀδιαφορεῖ γιά τήν παροῦσα ζωή. Αὐτή εἶναι ψευδέστατη κατηγορία, σύμφωνα μέ αὐτά πού ἀνέφερα. Ὁ Χριστιανισμός καί ἐννοῶ κυρίως τήν Ὀρθοδοξία, βλέπει τόν ἄν­θρωπο στήν ὁλότητά του, ὡς ἀποτελούμενο ἀπό ψυχή καί σῶμα. Ἐπίσης, δέν χωρίζει στεγανά τήν παροῦσα ζωή ἀπό τήν μέλλουσα. Στήν ὀρθόδοξη διδασκαλία γίνεται συνεχής λόγος γιά τόν στενό σύνδεσμο πού ὑπάρχει μεταξύ τῆς ἱστορίας καί τῆς αἰωνιότητος. Ὁ Χριστιανός βιώνει στό μεταμορφωμένο παρόν τό σωτηριῶδες παρελθόν καί τό εὐφρόσυνο μέλλον. Ξεπερνᾶ τόν χρόνο, ἀφοῦ χρωματίζεται καί μεταμορφώνεται ἀπό τήν αἰωνιότητα.

Αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου δέν συνίσταται στήν ἀπαλλαγή τῆς ψυχῆς ἀπό τό σῶμα. Ἡ ἄποψη κατά τήν ὁποία πρέπει, κατά τήν πορεία τῆς σωτηρίας, νά φύγη ἡ ψυχή ἀπό τό σῶμα, «τό ἔξω τόν νοῦν τοῦ σώματος ποιεῖν», ὅπως γράφει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, «δαιμόνων εὕρημα καί ἑλλήνων (εἰδωλολατρῶν) παίδευμα». Ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου ἀκόμη δέν συνίσταται σέ μιά μεταφυσική ἔκσταση καί σ᾿ ἕνα διανοητικό στοχασμό, ἀλλά στήν μεταμόρφωση ὅλης τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως μέσα στό παρόν μέ τήν ἐνέργεια τῆς θείας Χάριτος.

 Σωτηρία τῆς ψυχῆς εἶναι ἡ ἀποδέσμευση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν τυραννία πού ἐξασκεῖ ὁ διάβολος, ἡ ἁμαρτία καί ὁ θάνατος. Εἶναι ἡ πορεία ἀπό τό κατ᾿ εἰκόνα στό καθ᾿ ὁμοίωση, αὐτό θά πῆ πορεία πρός τήν θέωση, ἀφοῦ κατά τούς ἁγίους Πατέρας ταυτίζεται τό καθ᾿ ὁμοίωση μέ τήν θέωση. Γι᾿ αὐτό, ὅταν λέμε σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου δέν ἐννοοῦμε μιά ἀφηρημένη λύτρωση πού ἐπιδιώκουν ὅλα τά φιλοσοφικά καί θρησκευτικά ἀνθρώπινα συστήματα, ἀλλά ἐννοοῦμε τήν θέωση ὅλου τοῦ ἀνθρώπου, τήν ἕνωσή του μέ τόν Θεό, τήν ἀπόκτηση τῆς θεοποιοῦ ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ.

 Σωτηρία, λοιπόν, εἶναι ἡ ἀπελευθέρωση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν ἁμαρτία καί συγχρόνως ἡ ἀναγέννηση, ἡ μεταμόρφωση καί ἡ ἕνωσή του μέ τόν Θεό. Αὐτό ὅμως δέν μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά τό ἐπιτύχη μόνος του, παρά μόνον μέ τήν δύναμη καί ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ. Καί αὐτή τήν βαθειά σημασία ἔχει ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ. Ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά κάνη τόν ἄνθρωπο Θεό. Διά τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ ἐξαγιάζεται ὁ νοῦς, τό σῶμα καί ἡ ζωή. Ὅλα λαμβάνουν ἕνα ἄλλο σωτηριῶδες νόημα καί μιά ἄλλη σημασία.

Πολλές φορές γίνεται λόγος γιά τόν «θάνατο τῆς ἀθανάτου ψυ­χῆς» ὄχι μέ τήν ἔννοια ὅτι παύει νά ὑφίσταται ἡ ψυχή, ἀλλά μέ τρεῖς ἄλλες σημασίες.

Πρῶτον, ζημία τῆς ψυχῆς εἶναι ἡ ἁμαρτία. Ἡ ἁμαρτία, κατά τήν πατερική διδασκαλία, δέν ἔχει μιά ἁπλῆ νομική καί ἠθική ἔννοια, ἀλλά εἶναι ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεό, ἡ ἀπώλεια τῆς θείας Χάριτος, «ἁμαρτία θάνατος ἐστι τῆς ἀθανάτου».

 Δεύτερον, συνέπεια τῆς ἁμαρτίας εἶναι ἡ ἀπουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. «Ὅποιο λόγο ἔχει ἡ λογική ψυχή πρός τό σῶμα τόν ἴδιο λόγο ἔχει τό Ἅγιο Πνεῦμα πρός τήν λογική ψυχή», κατά τόν ἅγιο Μάξιμο τόν Ὁμολογητή. Ὅπως τό σῶμα παραμένει νεκρό χωρίς τήν ψυχή, ἔτσι καί ἡ ψυχή παραμένει πνευματικά νεκρά χωρίς τό Ἅγιον Πνεῦμα. Ὅταν τό Ἅγιον Πνεῦμα ἀποφοιτᾶ ἀπό τόν ἄνθρωπο, τότε ἡ ψυχή χάνει τήν μακαρία ζωή, «οὐκ εἰς τό μή ὄν ἀναλυομένη, ἀλλά θανάτου παντός χαλεπωτέραν βιοῦσαν ζωήν», ὅπως γράφει ὁ ὅσιος Ἰσίδωρος Πηλου­σιώτης.

 Τρίτον, συνέπεια τῶν προηγουμένων εἶναι ὅτι ἡ ἄγνοια τοῦ Θεοῦ εἶναι πραγματική ζημία τῆς ψυχῆς. «Θεοῦ ἄγνοια, θάνατος ἐστι ψυχῆς», κατά τόν Μέγα Βασίλειο. Καί αὐτή ἡ ἄγνοια ὑπάρχει στούς ἀβαπτίστους, στούς ἀδιδάκτους καί στούς ἀμετανοοῦντας ἁμαρτωλούς. Ὁ θάνατος τῆς ψυχῆς (ἁμαρτία, ἀπουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἄγνοια τοῦ Θεοῦ) ἔχει συνέπειες στό σῶμα καί σέ ὅλη τήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου. Γι᾿ αὐτό ὁ ἁμαρτωλός ζῆ μέ τό ἄγχος, τήν ἀνασφάλεια, τόν φόβο καί τήν νευρικότητα, δέν ἔχει ἀναφορά στόν Θεό, στερεῖται τῆς Ζωῆς.

 Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ πνευματική ἐλεημοσύνη ὅλης τῆς ἀνθρωπότητος, γιατί προσφέρει ὑγεία στήν ψυχή, στό σῶμα καί στήν ζωή, μεταμορφώνει τήν ψυχή καί τό σῶμα, γεμίζει τό παρόν ἀπό τό ἔνδοξο μέλλον. Οἱ ἄπιστοι δέν μποροῦν νά τό καταλάβουν. Οἱ πιστοί ὅμως τό βιώνουν. Μέ τόν Χριστό ὅλα εἶναι γεμάτα ζωή καί φῶς.

Ὁ Τοποτηρητής Μητροπολίτης

+ Ὁ Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱερόθεος

Η εορτή του Τιμίου Σταυρού στην Κατούνα Ξηρομέρου

Την Κατούνα Ξηρομέρου επισκέφθηκε την Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2022 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου και Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Ιερόθεος.

Ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και προεξήρχε στην αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον μεγαλοπρεπή Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Κατούνας. Με τον Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν ο αρχιμ. Χρυσόστομος Κελεπούρης, Αρχιερατικός Επίτροπος Κατούνας, ο ιεροκήρυξ, αρχιμ. Μακάριος Αντωνόπουλος και οι διάκονοι π. Παΐσιος Παρασκευάς και π. Μιχαήλ Βραχάς.

Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά του, με την ευκαιρία της εορτής του Τιμίου Σταυρού, ανέλυσε κυρίως το γιατί κάνουμε τον Σταυρό μας και ποιά η σημασία του

Κατ’ αρχάς αναφέρθηκε στο ότι το να κάνουμε τον Σταυρό μας είναι αρχαιοτάτη παράδοση, αφού, αυτό το αναφέρει τον 4^ο αιώνα ο Μέγας Βασίλειος, στο κείμενό του, περί του Αγίου Πνεύματος. Εκεί γράφει, ότι από τα δόγματα που φυλάσσει η Εκκλησία, άλλα τα λάβαμε από γραπτή διδασκαλία, και άλλα έφθασαν σε εμάς, μυστικώς, από την παράδοση των Αποστόλων και τα δεχθήκαμε και τα δύο. Γι’ αυτό και η γραπτή και η άγραφη παράδοση έχουν την σημασία τους για την πίστη. Αν εγκαταλείψουμε όσα παραλάβαμε από γενιά σε γενιά, προφορικά, θα ζημιώσουμε το Ευαγγέλιο.

Ο Μέγας Βασίλειος χρησιμοποίησε γι’ αυτό μερικά παραδείγματα. Το πρώτο παράδειγμα είναι το ότι κάνουμε το σημείο του Σταυρού, που δεν αναφέρεται στην Αγία Γραφή, γιατί μας το μετέφερε η αρχαία παράδοση.

Στην συνέχεια, ο Σεβασμιώτατος παρουσίασε το νόημα του Σταυρού που κάνουμε. Κυρίως ανέφερε τρεις λόγους. Ο πρώτος, ότι είναι μια ομολογία του Τριαδικού Θεού και της Ενανθρωπήσεως του Χριστού και η ομολογία της αγάπης του Θεού που σταυρώθηκε και αναστήθηκε για εμάς.

Ο δεύτερος λόγος, ότι με τον τρόπο αυτό επικαλούμαστε τη βοήθεια του Θεού για να σταυρώσουμε τα πάθη μας, τα οποία είναι οι παρά φύσιν ενέργειες της ψυχής. Και ο τρίτος λόγος είναι, ότι εκφράζουμε την αγάπη μας προς τον Θεό μέχρι θανάτου.

Ο Σεβασμιώτατος κατέληξε λέγοντας ότι επειδή ζούμε σε μια αντισταυρική εποχή, πρέπει να κάνουμε τον Σταυρό μας με πίστη, ταπείνωση και προσευχή και να ζητάμε τη βοήθεια του Θεού για να ζούμε και εμείς σταυρικά.

Στη Θεία Λειτουργία συμμετείχαν ο Αντιδήμαρχος Ακτίου – Βόνιτσας κ. Θεόδωρος Στούπας, ο Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας κ. Θωμάς Καφρίτσας, ο Διοικητής του Α. Τ. Κατούνας, Αστυνόμος Β’ κ. Δημήτριος Κόκκιος, πλήθος πιστών  χριστιανών, καθώς και η Διευθύντρια, οι δάσκαλοι και οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Κατούνας.

 Μετά τη Θεία Λειτουργία, ο Σεβασμιώτατος Τοποτηρητής επισκέφθηκε το Γενικό Λύκειο Κατούνας, όπου ευχήθηκε καλή σχολική χρονιά στον Διευθυντή, τους καθηγητές και τους μαθητές.

Κατά τη σύντομη συνάντησή του με τα παιδιά εξέφρασε τη χαρά του, γιατί επισκέφθηκε πρώτη φορά την Κατούνα και ενθουσιάστηκε με το φυσικό περιβάλλον, αλλά και τους ανθρώπους που συνάντησε. Αναφέρθηκε στην διακονία του ως Τοποτηρητής στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας και στις εμπειρίες που έχει όλα αυτά τα χρόνια ως Μητροπολίτης Ναυπάκτου.

Τόνισε ότι είναι όλοι χαρούμενοι που τη φετινή σχολική χρονιά θα γίνονται τα μαθήματα χωρίς την προστατευτική μάσκα, αλλά τόνισε ότι πρέπει να αποβάλλουμε και τις μάσκες της υποκρισίας που χρησιμοποιούμε στη ζωή μας. Αναφέρθηκε στις σχέσεις των ανθρώπων και στη διαφορά μεταξύ της φιλίας, της αγάπης και του έρωτα και ευχήθηκε να ζήσουν την νέα χρονιά με χαρά, ελευθερία και έμπνευση.

 

Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες στον ακόλουθο σύνδεσμο       https://photos.app.goo.gl/3Xbe1vfDxRzMM7xC8

Αγιασμός στο Παπαστράτειο Γυμνάσιο και Επισκέψεις σε Σχολεία του Αγρινίου

Το Παπαστράτειο Γυμνάσιο Αγρινίου επισκέφθηκε την Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2022 ο Σεβασμιώτατος Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος.

Ο Σεβασμιώτατος, ανταποκρινόμενος στην ευγενική πρόσκληση της Διευθύντριας του Σχολείου, κ. Δέσποινας Γεωργιάδη, τέλεσε την ακολουθία του αγιασμού, για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς και μίλησε στους μαθητές και τις μαθήτριες.

Εξέφρασε τη χαρά του που ήρθε, πάλι, στο Παπαστράτειο Γυμνάσιο, από όπου αποφοίτησε και ο ίδιος και ευχαρίστησε την Διευθύντρια, τους καθηγητές και τους μαθητές για την πρόσκληση.

Στη συνέχεια είπε ότι υπάρχει μια διάκριση μεταξύ παιδείας και εκπαίδευσης. Η παιδεία μορφώνει και παιδαγωγεί τον άνθρωπο, ενώ η εκπαίδευση παρέχει όλα τα μέσα και τους τρόπους για να προσφέρεται η κατάλληλη παιδεία.

Έτσι, τόσο η παιδεία, όσο και η εκπαίδευση αποβλέπουν στο να δημιουργήσουν έναν ολοκληρωμένο άνθρωπο. Ποιός, όμως, είναι ο ολοκληρωμένος άνθρωπος;

Ένα παράδειγμα προέρχεται από την αρχαία ελληνική παράδοση. Όταν επισκέπτεται κανείς τους Δελφούς βλέπει ότι αποτελούνται από τρία επίπεδα τρόπου ζωής. Το πρώτο επίπεδο είναι ο βωμός, στον οποίο γίνονται θυσίες στον Θεό. Το δεύτερο, στη συνέχεια, είναι το θέατρο, όπου παίζονταν οι τραγωδίες με την κάθαρση και τα θέατρα. Το τρίτο είναι το στάδιο. Οι αθλητές περνούσαν από μια μικρή σήραγγα που την έλεγαν «κρυπτή» και από εκεί εισέρχονταν στο ανοικτό στάδιο με το φως.

Αυτά τα τρία δείχνουν μια σχέση, αφού συνδέεται η προσευχή, με το θέατρο και με την ψυχαγωγία, ως διαπαιδαγώγηση, και δια της μυστικής πύλης εισέρχεται στο στάδιο, αθλείται το σώμα και ολοκληρώνεται μέσα στο φως.

Όλα έχουν την μυστική έννοιά τους. Για παράδειγμα, στην αρχαία Ελλάδα μεταξύ των αγώνων ήταν και τα λεγόμενα «Ταυροκαθάψια» που σημαίνει «τον ταῦρον καθάπτομαι». Ήταν η συνάντηση του ανθρώπου με τον ταύρο, τον οποίο περνούσε από πάνω. Αυτό σημάνει, ότι πρέπει να βρίσκει τρόπο ο άνθρωπος να υπερβαίνει τα πάθη και να έχει ενότητα.

Έπειτα, επεσήμανε ότι ο σύγχρονος τρόπος ζωής διασπά αυτήν την ενότητα. Πολλοί άνθρωποι θεωρούν, ότι άλλο είναι η Εκκλησία με την Θεία Λειτουργία, άλλο είναι η ψυχαγωγία και άλλο είναι η άθληση του σώματος.

Η παιδεία ολοκληρώνει τον άνθρωπο, ώστε να βλέπει τη ζωή στην ολότητά της. Αυτός είναι ο σκοπός της. Και ευχήθηκε στους μαθητές και τις μαθήτριες να βλέπουν την παιδεία ως διαδικασία ολοκλήρωσής τους.

Στην ακολουθία του αγιασμού παραβρέθηκαν ο Δήμαρχος Αγρινίου κ. Γεώργιος Παπαναστασίου, ο Αντιδήμαρχος κ. Βασίλης Φωτάκης και ο Συντονιστής Εκπαίδευσης του Π.Ε.Κ.Ε.Σ. Δυτικής Ελλάδος κ. Απόστολος Βετσόπουλος.

Στη συνέχεια, στο Γραφείο του Σχολείου, ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τον κ. Δήμαρχο και τους εκπαιδευτικούς για διάφορα θεολογικά, θρησκειολογικά, φιλοσοφικά και κοινωνικά θέματα.

Κατόπιν, ο Σεβασμιώτατος επισκέφθηκε το 5^ο Δημοτικό Σχολείο που βρίσκεται δίπλα από το Γυμνάσιο, στο ίδιο κτιριακό συγκρότημα, για να ευχηθεί καλή χρονιά στον Διευθυντή, τους δασκάλους και τους μικρούς μαθητές. Ο Διευθυντής εξέφρασε τη χαρά του για την επίσκεψη, ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο και συγκέντρωσε τα παιδιά στο προαύλιο του Σχολείου.

Ο Σεβαμιώτατος μίλησε στα παιδιά για την μεγάλη αξία την οποία έχει η στοιχειώδης εκπαίδευση, η οποία τους δίνει τις βασικές προϋποθέσεις για να προχωρήσουν στην κοινωνία. Εξέφρασε τη  χαρά του για την μη ύπαρξη μάσκας τη φετινή σχολική χρονιά και τόνισε, ότι ο άνθρωπος πρέπει συνεχώς να αποβάλλει τις μάσκες της υποκρισίας στη ζωή του και να εκφράζει μια εσωτερική απλότητα και ελευθερία.

Αμέσως μετά, ο Σεβασμιώτατος πραγματοποίησε επίσκεψη στο 1^ο Γενικό Λύκειο Αγρινίου. Στο Γραφείο της Διευθύντριας, η οποία τον καλωσόρισε με θερμούς λόγους, συναντήθηκε με καθηγητές στους οποίους ευχήθηκε καλή και δημιουργική χρονιά. Επίσης, είχε τη δυνατότητα να επισκεφθεί και τη δεύτερη τάξη του Λυκείου για να συνομιλήσει με τους μαθητές.

Με την ευκαιρία των ευρωπαϊκών αγώνων μπάσκετ τους μίλησε για τον τρόπο που λειτουργεί μια ομάδα με τον προπονητή και τα συστήματα που εφαρμόζει και πώς αυτός ο τρόπος μεταφέρεται στο σχολείο και την κοινωνία. Με αυτή την ευκαιρία τους είπε για την διαφορά μεταξύ της αγάπης, του έρωτα και τις φιλίας.

Ο Υποδιευθυντής του Σχολείου επεφύλασσε μια έκπληξη στον Μητροπολίτη Ναυπάκτου, καθώς είχε βρει στο αρχείο του Σχολείου, που περιλαμβάνει και το παλαιό αρχείο των Παπαστρατείων, το μαθητολόγιο που ανέγραφε το όνομά του και τα στοιχεία φοίτησή του στο τότε Παπαστράτειο Γυμνάσιο Αρρένων Αγρινίου.

 

Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες στον ακόλουθο σύνδεσμο      https://photos.app.goo.gl/H6EYraFj7oeaRa2VA

 

Αγιασμοί για τη νέα σχολική χρονιά στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας

 

Η ακολουθία του αγιασμού για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς τελέσθηκε σε όλα τα σχολεία της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας.

Ο Σεβασμιώτατος Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως, Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος τέλεσε την ακολουθία του αγιασμού σε σχολεία της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

Αρχικά επισκέφθηκε το 1^ο Λύκειο και το Ειδικό Γυμνάσιο και Λύκειο Μεσολογγίου. Μετά τον αγιασμό που τελέσθηκε παρουσία του Δημάρχου Μεσολογγίου κ. Κωνσταντίνου Λύρου, ο Σεβασμιώτατατος στην σύντομη προσφώνησή του, αφού ευχήθηκε καλή χρονιά με περισσότερες ελευθερίες από την υγειονομική κρίση ευχήθηκε να έχουν υγεία και έμπνευση.

Είπε, ότι δίνει ιδιαίτερη σημασία στην έμπνευση, δηλαδή να διαθέτουν την έμπνευση του ποιητού, του καλλιτέχνη, του ερευνητή, γιατί μια τέτοια έμπνευση έχει το στοιχείο της αγάπης σε συνδυασμό με την ελευθερία. Η αγάπη χωρίς την ελευθερία είναι αρρωστημένη κατάσταση, και η ελευθερία χωρίς την αγάπη έχει τα ίδια καταστρεπτικά αποτελέσματα.

Στη συνέχεια τόνισε ότι για να υπάρχει έμπνευση που θα εκφράζεται ως αγάπη και ελευθερία πρέπει να έχει κανείς νόημα στη ζωή του, δηλαδή καθετί που κάνει στη ζωή του πρέπει να έχει νόημα.

Υπενθύμισε το βιβλίο του Βίκτωρ Φράνκλ, «Αναζητώντας νόημα ζωής σε ένα στρατόπεδο συγκεντρώσεως» που δείχνει, ότι σε όλα τα δύσκολα γεγονότα θα πρέπει να βρίσκουμε το κατάλληλο νόημα. Έτσι, στη «θέληση για ηδονή» του Φρόυντ, στη «θέληση για δύναμη» του Άντλερ, ο Φράνκλ αντέταξε τη «θέληση για νόημα».

Ολοκληρώνοντας ευχήθηκε στα παιδιά να έχουν έμπνευση και νόημα σε καθετί που κάνουν στην ζωή τους.

Στη συνέχεια επισκέφθηκε το 2^ο Δημοτικό Σχολείο και το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο. Στην ακολουθία του αγιασμού συμμετείχαν ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Θανάσης Μαυρομμάτης και ο Αντιδήμαρχος κ. Νικόλαος Καραπάνος.

Ο Σεβασμιώτατος μιλώντας στους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τα μικρά παιδιά είπε ότι υπάρχουν τρεις κοινωνίες, η μικρή κοινωνία της οικογένειας, στην οποία γεννιούνται και αναπτύσσονται στα πρώτα στάδια της ηλικίας τους, η ευρύτερη κοινωνία στην οποία θα περάσουν όταν μεγαλώσουν και η ενδιάμεση μεταξύ αυτών, η κοινωνία του σχολείου, που τα προετοιμάζει για να ενταχθούν οργανικά στην ευρύτερη αυτή κοινωνία.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην μεγάλη αξία του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού Σχολείου στα οποία μαθαίνει ο άνθρωπος όλες τις βασικές γνώσεις για τη συμπεριφορά του μέσα στην κοινωνία και, κατά την άποψη των ειδικών, είναι το πρώτο μεγάλο «πανεπιστήμιο». Ευχήθηκε καλή χρονιά με υγεία σωματική, ψυχική και πενυματική.

Τέλος επισκέφθηκε την Παλαμαϊκή Σχολή Μεσολογγίου (1^ο Γυμνάσιο).

Στη σύντομη προσφώνησή του, αφού ευχήθηκε καλή σχολική χρονιά εξέφρασε τη χαρά του που έκανε τον αγιασμό στην περίφημη και ιστορική Παλαμαϊκή Σχολή που ιδρύθηκε στην Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου το έτος 1760 από τον Παναγιώτη Παλαμά. Πρόκειται για έναν λόγιο του 18^ου αιώνος, έναν διδάσκαλο του Γένους, ο οποίος υπήρξε μαθητής του Ευγενίου Βούλγαρη και καθηγητής στην Αθωνιάδα Σχολή που είχε μαθητή τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό.

Στην συνέχεια τόνισε ότι οι λόγιοι του 18^ου αιώνος είχαν να κάνουν ένα σημαντικό έργο, δηλαδή να κρατήσουν τα βασικά στοιχεία της παραδόσεώς μας και να μεταφέρουν στον χώρο μας τα καλά στοιχεία των νεωτέρων χρόνων, χωρίς τις υπερβολές τους.

Σήμερα πρέπει να συνεχίσουμε αυτό το έργο, να αποφεύγουμε δύο κινδύνους. Ο ένας κίνδυνος είναι να κλειστεί κανείς στην δική του παράδοση και να ενεργεί φανατικά, αγνοώντας την σύγχρονη ζωή και ο άλλος κίνδυνος να αλλοτριωθεί τελείως από άλλες παραδόσεις.

Για να γίνει αυτός ο υγιής συγκερασμός, χρειάζεται σωστή παιδεία, με την οποία να κρατά κανείς τα βασικά στοιχεία της παράδοσή του και να βλέπει τα θετικά στοιχεία της σύγχρονης επιστήμης και των άλλων παραδόσεων, ώστε να μη φθάσει ούτε στον φανατισμό, ούτε στην αλλοτρίωση. Ευχήθηκε να έχουν ανοιχτό μυαλό, κριτική σκέψη και αγαπητική καρδιά.

Ο Σεβασμιώτατος, κατά τις επισκέψεις του, είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τους εκπαιδευτικούς στα Γραφεία των Σχολείων και να ανταλλάξει σκέψεις σε εγκάρδιο κλίμα για διάφορα εκκλησιαστικά, θεολογικά και κοινωνικά θέματα.

Σε όλα τα Σχολεία της Ιεράς Μητροπόλεως αναγνώσθηκαν από τους ιερείς τα μηνύματα του Σεβασμιωτάτου Τοποτηρητού για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.

 

Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες στον ακόλουθο σύνδεσμο   https://photos.app.goo.gl/akS5mfGRQVXCKMxf9

 

Μήνυμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου καί Τοποτηρητοῦ τῆς Ἱεράς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κ. ΙΕΡΟΘΕΟΥ

 

Πρός τούς μαθητές καί τίς μαθήτριες τῶν Γυμνασίων καί τῶν Λυκείων

 

Ἀγαπητοί μου μαθητές καί μαθήτριες

Μέ τήν ἀρχή τῆς νέας σχολικῆς χρονιᾶς ὡς Τοποτηρητής Μη­τρο­πολίτης τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μητροπόλεως αἰσθάνομαι τήν ἀνάγ­κη νά ἐπι­κοινωνήσω μαζί σας αὐτήν τήν ἡμέρα τῆς ἔναρξης τοῦ νέου σχο­λικοῦ ἔτους καί νά σᾶς εὐχηθῶ νά ἔχετε ὑγεία καί ἔμπνευ­ση στό ἔργο σας καί αὐτήν τήν χρονιά.

Ὁ ἄνθρωπος συνεχῶς ἀναζητᾶ τήν γνώση, θέλει νά αὐξάνεται στίς γνώσεις, γιατί ἡ γνώση τοῦ δίνει τήν δυνατότητα νά ἐπικοινωνῆ μέ τό περιβάλλον καί συγχρόνως νά αἰσθάνεται ἐσωτερική πληρότητα, εὐεξία καί ἀσφάλεια.

Ὅταν ὁμιλῶ γιά γνώση δέν ἐννοῶ μόνον τήν ἐπιστημονική γνώση, ἀλλά καί τήν ὑπαρξιακή, τήν κοινωνική καί πνευματική γνώση. Ὁ ἄνθρωπος δέν εἶναι μόνον ἕνας ἔμψυχος ὑπολογιστής, ἀλλά ἔχει καί ἀνάγκη ἀπό ἀγάπη, ἀπό ζωντανή ἐπικοινωνία, ἀπό εὕρεση νοήματος γιά τήν ζωή, ἔχει ἀνάγκη γιά τόν Θεό. Πρόκειται γιά μιά πολυεπίπεδη γνώση, πού συναντᾶ τρεῖς διαφορετικούς τρόπους ζωῆς, πού πρέπει νά συνερ­γά­ζονται μεταξύ τους.

Ὁ Δανός φιλόσοφος Κίρκεγκαρντ θά πῆ ὅτι ὑπάρχουν τρεῖς τρόποι ζωῆς. Ὁ πρῶτος τρόπος εἶναι ὁ αἰσθητικός πού καθορίζεται ἀπό τίς αἰσθήσεις, τήν εὐχαρίστηση. Ὁ δεύτερος τρόπος ζωῆς εἶναι ὁ ἠθικός πού ἐμπνέεται ἀπό τό καθῆκον, τήν ἀκριβῆ συναίσθηση τοῦ χρόνου καί τήν ἀναγκαιότητα νά παίρνη σωστές ἀποφάσεις. Καί ὁ τρίτος τρόπος ζωῆς εἶναι ὁ θρησκευτικός πού συνί­σταται στήν τοποθέτησή μας ἔναντι τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἄνθρωπος, ὁ μορφωμένος, ὁ ὁλοκληρωμένος πρέπει νά διαθέτη καί τούς τρεῖς αὐτούς τρόπους ζωῆς σέ ἀλληλε­ξάρτηση καί ἀλληλεπίδραση.

Αὐτό γίνεται πρωτίστως μέ τήν ἔμπνευση. Ἡ ἔμπνευση ὁρί­ζεται ὡς «ἡ ἰδιαίτερη ψυχοσωματική καί πνευματική κατάσταση πού ὠθεῖ σέ πρωτότυπη διανοητική δημιουργία». Ἐπίσης, ἡ ἔμπνευση κάνει τόν ἄνθρωπο νά ἀγαπᾶ αὐτό πού κάνει, νά ἀγαπᾶ τήν γνώση, τήν ἐπικοινωνία μέ τούς ἀνθρώπους, τήν ζωή, ὅπως τό κάνουν οἱ ἐμπνευσμένοι καλλιτέχνες, ζωγράφοι, ποιητές, συγγρα­φεῖς, πού ζοῦν συνέχεια μέ τό ἀντικείμενο ἐκεῖνο πού ἐπεξεργάζονται.

Εἶναι σήμερα πρώτη ἡμέρα στό Σχολεῖο, πού ἀρχίζει μιά νέα περίοδος ταξιδιοῦ στήν ποικιλόμορφη διανοητική, ψυχολογική, πνευ­μα­τική γνώση καί εὔχομαι νά ἔχετε ἔμπνευση, τήν ἔμπνευση τοῦ καλλι­τέ­χνη καί τοῦ ποιητή. Ὁ Θεός νά σᾶς ἐνδυναμώνη γιά νά χαίρεστε τήν ζωή σας, ἀλλά καί τήν ἡλικία πού ἔχετε, ἡ ὁποία δέν θά ἐπιστρέψη ξανά. Γι’ αὐτό νά εἶστε πάντα χαρούμενοι, νά χαίρεστε αὐτό πού ἔχετε.

Ἐπίσης, θά ἤθελα νά εὐχηθῶ καλή χρονιά σέ ὅλους τούς καθηγητές σας, καί τούς γονεῖς σας πού σᾶς βοηθοῦν στήν πνευματική σας ἀνάπτυξη.

Καλή καί εὐλογημένη χρονιά σέ ὅλους μέ ὑγεία, ἀγάπη καί χαρά.

 

Ο ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 

+ Ο ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Μήνυμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου καί Τοποτηρητοῦ τῆς Ἱεράς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κ. ΙΕΡΟΘΕΟΥ

Πρός τούς μαθητές καί τίς μαθήτριες τῶν Δημοτικῶν Σχολείων

 

Ἀγαπητοί μου μαθητές καί μαθήτριες

Μέ τήν ἔναρξη τοῦ Σχολικοῦ ἔτους αἰσθάνομαι τήν ἀνάγκη ὡς Τοποτη­ρητής Μητροπολίτης τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μητροπόλεως νά ἐπι­κοινωνήσω μαζί σας γιά νά σᾶς εὐχηθῶ νά ἔχετε ὑγεία σωματική καί ψυχική γιά νά ἀνταποκριθῆτε στίς ἀπαιτήσεις τοῦ Σχολείου σας.

Ἔχετε καταλάβει μέχρι τώρα ὅτι κινεῖσθε μεταξύ τῆς οἰκογέ­νειας καί τοῦ Σχολείου, τῆς κοινωνίας καί τῆς Ἐκκλησίας. Γεννη­θήκατε καί ἀναπτυχθήκατε σέ μιά μικρή οἰκογένεια καί ἐκεῖ γνω­ρίσατε τίς πρῶτες ἐντυπώσεις τῆς ζωῆς σας.

Ὅμως, δέν μπορεῖ κανείς νά ἀπομονωθῆ μόνον στήν οἰκο­γένειά του, γι’ αὐτό ταυτόχρονα κινεῖσθε στόν χῶρο τῆς κοινωνίας, μέ τήν συναναστροφή σας μέ τά ἄλλα παιδιά καί μέ τήν ψυχαγωγία σας, καθώς ἐπίσης κινεῖσθε στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας καί στόν χῶρο τοῦ Σχολείου.

Στήν οἰκογένεια μάθατε τήν μητρική σας γλώσσα, ἀλλά ἔπειτα θά πρέπει νά μάθετε νά γράφετε, νά διαβάζετε, νά καταγράφετε τίς σκέψεις σας, νά μάθετε τόν κόσμο στόν ὁποῖο βρίσκεσθε καί ἀκόμη τό πῶς θά συμπεριφέρεσθε στούς ἄλλους. Ὅλα αὐτά σᾶς τά μα­θαίνουν οἱ γονεῖς σας καί οἱ δάσκαλοί σας.

Εἶναι πολύ μεγάλη εὐλογία πού ὑπάρχουν τά Σχολεῖα μέ τούς δασκάλους καί τήν ὅλη ὀργάνωσή τους, γιατί ὄχι μόνον μαθαίνετε τίς γνώσεις πού εἶναι ἀπαραίτητες γιά τήν ζωή σας, ἀλλά μαθαίνετε καί πῶς νά ζῆτε μέσα στήν κοινωνία, πῶς νά συμπεριφέρεσθε καί πῶς νά ἀντιμετωπίζετε τά προβλήματα πού θά βρῆτε ἀργότερα στήν ζωή σας.

Εἶναι πολύ σημαντικό νά μάθη κανείς πῶς νά διαβάζη, πῶς νά ἐπικοινωνῆ καί νά μιλᾶ μέ τούς ἀνθρώπους καί τόν Θεό. Εἶναι σημαντικό νά μάθη κανείς πῶς νά ἀγαπᾶ καί πῶς νά εἶναι ἐλεύθερος, πῶς νά ἀναπτύσσεται βιολογικά, ψυχολογικά, κοινωνικά καί πνευματικά, πῶς νά ἀποκτᾶ πραγματικούς φίλους καί πῶς νά χαίρε­ται τήν ζωή του, χωρίς νά αἰσθάνεται ἀπελπισία.

Καί ἐφέτος σᾶς δίνεται ἡ δυνατότητα νά ὠφεληθῆτε ἀπό τούς δασκάλους σας, οἱ ὁποῖοι ὡς δεύτεροι γονεῖς σας ἔχουν τήν γνώση καί τήν πείρα τῆς ζωῆς, γιά νά γίνετε ἐπιτυχημένοι στήν ζωή. Αὐτό, ὅμως, πρέπει νά τό κάνετε μέ χαρά, μέ ἀγάπη, μέ αἰσιοδοξία. Εὔχομαι ὁ Θεός νά σᾶς βοηθήση σέ αὐτήν τήν νέα πορεία σας, αὐτό τό νέο ταξίδι τῆς γνώ­σης.

Μέ τήν εὐκαιρία αὐτήν θά ἤθελα νά εὐχηθῶ καλή χρονιά στούς δασκά­λους σας και τούς γονεῖς σας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀναλάβει τήν εὐθύνη νά σᾶς ἐκπαιδεύσουν γιά νά γίνετε καλά μέλη τῆς κοινωνίας σέ ὅποια θέση κληθῆτε νά τήν διακονήσετε.

Καλή καί εὐλογημένη χρονιά σέ ὅλους, μέ ὑγεία, ἀγάπη καί χαρά.

 

Ο ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 

+ Ο ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιά τήν «Συμπλήρωση ἑκατό ἐτῶν ἀπό τή Μικρασιατική Καταστροφή»

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Τήν Κυριακή πρό τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ καί μέσα στό σταυραναστάσιμο κλῖμα αὐτῆς, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἔχει ὁρίσει νά τιμῶνται oἱ Ἅγιοι μάρτυρες ἱεράρχες καί λοιποί κληρικοί, οἱ ὁποῖοι βρῆκαν μαρτυρικό θάνατο στή Μικρά Ἀσία καί στόν Πόντο κατά τή διάρκεια τοῦ διωγμοῦ τῶν Ἑλλήνων κατοίκων.

Ἡ ἀπόδοση τῆς ὀφειλομένης τιμῆς στή μνήμη τους ἐφέτος συμπίπτει μάλιστα μέ τή συμπλήρωση ἑκατό ἐτῶν ἀπό τή Μικρασιατική Καταστροφή τοῦ 1922.

Γίνεται, ἑπομένως, γιά ὅλους μας ἡ ἡμέρα αὐτή ἀφορμή περισυλλογῆς, στοχασμοῦ καί δημιουργικοῦ προβληματισμοῦ, καθώς καλούμαστε νά διδαχθοῦμε ἀπό τή γενναία στάση τῶν Ἁγίων ἐθνοϊερομαρτύρων, νά ἀναδείξουμε τόν Ἑλληνορθόδοξο Πολιτισμό τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τοῦ Πόντου καί τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης καί νά θαυμάσουμε τή θέληση γιά πρόοδο καί ἀναδημιουργία, τήν ὁποία ἐπέδειξαν οἱ πρόσφυγες τοῦ 1922–1924 μέ τόν ἐρχομό τους στήν κυρίως Ἑλλάδα.

Τιμοῦμε σήμερα κατά πρῶτον τόν Ἅγιο ἐθνοϊερομάρτυρα Χρυσόστομο Σμύρνης, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησε μέ ἀφοσίωση καί αὐταπάρνηση τήν Ἐκκλησία καί τό Γένος, ἀρχικά ὡς Μητροπολίτης Δράμας καί Ζιχνῶν καί ὕστερα ὡς Μητροπολίτης Σμύρνης.

Συχνά τοῦ προτάθηκε νά διαφύγει, ἀλλά ἡ σταθερή ἀπάντησή του ἦταν: «ἡ θέση μου εἶναι κοντά στό ποίμνιό μου».

Παρέμεινε ἔτσι μέχρι τέλους στόν τόπο τοῦ καθήκοντος καί τοῦ μαρτυρίου γιά νά στηρίξει τό ποίμνιό του, φανείς «πιστός ἄχρι θανάτου», ὅπως συμβουλεύει ὁ Θεός τόν ἄγγελο (ἐπίσκοπο) τῆς Ἐκκλησίας τῆς Σμύρνης στήν Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννου (Β´ 10).

Τελικῶς κατακρεουργήθηκε ἀπό τόν μαινόμενο τουρκικό ὄχλο καί τό πάντιμο λείψανό του δέν βρέθηκε ποτέ.

Ἐπίσης, τιμοῦμε τίς ἁγιασμένες καί μαρτυρικές μορφές τῶν Μητροπολιτῶν Ἰκονίου Προκοπίου, Μοσχονησίων Ἀμβροσίου καί Κυδωνιῶν Γρηγορίου.

Τιμοῦμε σήμερα τούς Ἁγίους ἐθνοϊερομάρτυρες τοῦ Ποντιακοῦ Ἀγώνα, ὅπως τόν Ἐπίσκοπο Ζήλων Εὐθύμιο καί τόν Ἀρχιμανδρίτη Πλάτωνα Ἀϊβαζίδη. Τιμοῦμε τόν Ἀρχιμανδρίτη Ἰάκωβο Ἀρχαντζικάκη, τόν ὁποῖον πετάλωσαν καί σταύρωσαν οἱ διῶκτες του στόν Βουτζᾶ, προάστειο τῆς Σμύρνης.

Πεντακόσιοι καί πλέον Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι κληρικοί μαρτύρησαν γιά τήν Πίστη καί τήν Πατρίδα στήν αἱματοβαμμένη γῆ τῆς Μικρασίας καί τοῦ Πόντου.

Συγχρόνως, ἀναδεικνύουμε καί προβάλλουμε τήν ἱστορική μνήμη καί τήν ἀλήθεια, ἡ ὁποία ἐλευθερώνει.

Γιά νά γνωρίζουν οἱ νεώτερες γενιές ὅτι ἐπί πολλούς αἰῶνες ἡ εὐρύτερη Μικρά Ἀσία, ἀπό τό Αἰγαῖο ἕως τόν Εὐφράτη καί ἀπό τόν Εὔξεινο Πόντο μέχρι τή θάλασσα τῆς Κιλικίας, ὑπῆρξε λίκνο Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ καί Ὀρθόδοξης Χριστιανικῆς Παραδόσεως.

Μνημονεύουμε ἐνδεικτικῶς τούς ἀρχαίους Ἴωνες φιλοσόφους, τίς περιοδεῖες τοῦ Ἀποστόλου Παύλου στή Μικρά Ἀσία, τίς Οἰκουμενικές Συνόδους, τούς Ἁγίους πού ἔζησαν, δίδαξαν ἤ καί μαρτύρησαν ἐκεῖ, τούς Καππαδόκες Πατέρες, τίς Αὐτοκρατορίες τῆς Νίκαιας καί τῆς Τραπεζούντας, τά ἑλληνικά σχολεῖα τοῦ 18ου καί 19ου αἰώνα στή Σμύρνη καί σέ ἄλλες πόλεις.

Συγκλονίζει ἀσφαλῶς ἡ Γενοκτονία τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Ἀνατολῆς, ἡ ὁποία ἄρχισε τό 1914 καί ὁλοκληρώθηκε τό 1923.

Δέν ἦταν μία ἀπάντηση τῶν Τούρκων στήν ἀποβίβαση τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ στίς 2 Μαΐου 1919.

Ἦταν μία προσχεδιασμένη ἀπό τούς Νεοτούρκους γενοκτονία γιά νά ἐκκαθαρισθεῖ ἡ περιοχή τῆς τότε Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας ἀπό τίς Χριστιανικές κοινότητες καί κυρίως τούς Ἕλληνες καί τούς Ἀρμενίους.

Εἶναι πραγματικά πολυάριθμοι οἱ Ἕλληνες πού ξεριζώθηκαν ἀπό τά ἁγιασμένα καί πατρογονικά χώματα τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολῆς. Ὅμως, ποτέ δέν ἀπελπίσθηκαν.

Ἤλπισαν καί ἐργάσθηκαν γιά μία νέα ἀρχή καί ἕνα καλύτερο μέλλον μέ πίστη στόν Θεό καί τά κατάφεραν.

Ἀντλοῦμε διδάγματα ἀπό τή Χριστιανική εὐλάβεια, τήν ἐργατικότητα καί τή διάθεση ἀναγεννήσεως, τίς ὁποῖες ἐπέδειξαν οἱ ἀδελφοί μας Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἦλθαν ὡς πρόσφυγες ἀπό ὅλα τά σημεῖα τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τοῦ Πόντου καί τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης.

Τούς τιμοῦμε διότι συνέβαλαν δημιουργικά στή διαμόρφωση τῆς Νεοελληνικῆς κοινωνίας.

Τούς εὐχαριστοῦμε διότι ἔφεραν μαζί τους λείψανα Ἁγίων, ὅπως τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ρώσσου στό Νέο Προκόπιο Εὐβοίας, καί θαυματουργές ἱερές εἰκόνες, ὅπως τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, μεταδίδοντας «ὀσμήν εὐωδίας πνευματικῆς» στή μητέρα πατρίδα.

Θυμόμαστε τά γεγονότα χωρίς ἐκδικητικότητα, χωρίς φανατισμό. Διδάσκουμε τήν Ἱστορία γιά νά μήν ἐπαναληφθεῖ ὁποιαδήποτε γενοκτονία.

Μιλοῦμε στά παιδιά μας γιά τίς συνέπειες τοῦ Διχασμοῦ καί τῆς Διχόνοιας, προσευχόμαστε καί ἐργαζόμαστε γιά νά ὑπάρχει ἐθνική ὁμοψυχία.

Σέ αὐτήν τήν ἐπέτειο, ἐπικαλούμαστε τίς πρεσβεῖες τῶν Ἁγίων τῆς Μικρασίας, ἀπό τοῦ Ἁγίου Πολυκάρπου Σμύρνης τοῦ 2ου αἰώνα μέχρι τοῦ Ἁγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης. Ὑποκλινόμαστε εὐλαβικά στήν ἱερή μνήμη τῶν πατέρων καί τῶν μητέρων μας, πού θανατώθηκαν ἤ ἐξαναγκάσθηκαν νά πάρουν τόν δρόμο τῆς προσφυγιᾶς κατά τή διάρκεια τῆς Γενοκτονίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Ἄς εἶναι αἰωνία ἡ μνήμη τῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων φονευθέντων καί ἐκτοπισθέντων, ἀγνοουμένων καί ξεριζωμένων προγόνων μας.

Ἄς ἀναπαύει Κύριος ὁ Θεός καί τίς ψυχές τῶν στρατιωτῶν μας, πού ἔπεσαν ἡρωϊκῶς μαχόμενοι κατά τή Μικρασιατική Ἐκστρατεία τοῦ 1919–1922.

 

Μετά πατρικῶν εὐχῶν καί ἀγάπης

† Ὁ Ἀθηνῶν ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ, Πρόεδρος

 

† Ὁ Σάμου καί Ἰκαρίας Εὐσέβιος

† Ὁ Φλωρίνης, Πρεσπῶν καί Ἐορδαίας Θεόκλητος

† Ὁ Κασσανδρείας Νικόδημος

† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος

† Ὁ Σιδηροκάστρου Μακάριος

† Ὁ Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἁλμωπίας Ἰωήλ

† Ὁ Ἀργολίδος Νεκτάριος

† Ὁ Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων Τιμόθεος

† Ὁ Μεγάρων καί Σαλαμῖνος Κωνσταντῖνος

† Ὁ Κεφαλληνίας Δημήτριος

† Ὁ Τρίκκης, Γαρδικίου καί Πύλης Χρυσόστομος

† Ὁ Καρπενησίου Γεώργιος

 

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

† Ὁ Ὠρεῶν Φιλόθεος