Σάββατο, 15 Μαΐου 2021

«Συντροφιά με το Χριστό» Τηλεοπτικό Κατηχητικό Σχολείο 22η Εκπομπή

 


Το Γραφείο Νεότητος της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας παρουσιάζει το Τηλεοπτικό Κατηχητικό Σχολείο για παιδιά του δημοτικού από την τηλεοπτική συχνότητα του ΑΧΕΛΩΟΣ ΤV.

Παρακολουθείστε την 22η εκπομπή ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΜΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ που μεταδόθηκε την Κυριακή των Μυροφόρων, 16 Μαΐου 2021 και επιμελήθηκε ο αρχιμ. Λαυρέντιος Καρανάσιος.

Κυριακή, 9 Μαΐου 2021

Η πανήγυρη του Αγίου Χριστοφόρου στο Αγρίνιο

 

Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς: «Αλίμονο στον χριστιανό που δεν εμπνέεται από την Ανάσταση του Χριστού».

 

Μέσα στην λαμπροφόρο χαρά της Αναστάσεως του Χριστού, τηρουμένων των μέτρων προστασίας για την δημόσια υγεία και για τον περιορισμό της εξάπλωσης του κορωνοϊού, τιμήθηκε στο Αγρίνιο, η μνήμη του πολιούχου της πόλεως, αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος Χριστοφόρου, την Κυριακή του Αντίπασχα (Κυριακή του Θωμά), 9 Μαΐου 2021.

Το απόγευμα του Σαββάτου τελέσθηκε η ακολουθία του πανηγυρικού Εσπερινού, στον νέο περικαλλή Ιερό Ναό, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου, Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά.

Τον θείο λόγο κήρυξε ο Πρωτοσύγκελλος, πανοσ/τος αρχιμ. Επιφάνιος Καραγεώργος, ο οποίος αναφέρθηκε στον μεγαλομάρτυρα Άγιο τονίζοντας ότι όπως ο Απόστολος Θωμάς, αλλά και όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας, ο Άγιος Χριστοφόρος είναι μάρτυρας και κήρυκας της Αναστάσεως του Χριστού. Ο π. Επιφάνιος μίλησε ιδιαίτερα για την μεγάλη αλλαγή που συντελέσθηκε στην ψυχή και την καρδιά του αγρίου και σκληρού πρώην Ρεπρόβου, μετά την συνάντηση με τον Χριστό, τονίζοντας πως και ο πλέον άγριος άνθρωπος μπορεί να μεταμορφωθεί σε άγιο αφήνοντας να γεμίσει η καρδιά του και η ύπαρξή του από τη Χάρη του Αναστάντος Χριστού.




Το πρωί της Κυριακής τελέσθηκαν η ακολουθία του Όρθρου και η αρχιερατική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του οικείου Ιεράρχου Σεβασμ. Μητροπολίτου κ. Κοσμά.

Ο Σεβασμιώτατος κηρύσσοντας τον θείο λόγο, κατά την θεία Λειτουργία, αναφέρθηκε στην σωτήριο ομολογία του αγίου ενδόξου Αποστόλου Θωμά, που μνημονεύει σήμερα η Εκκλησία μας, αλλά και στο πρόσωπο του Αγίου μεγαλομάρτυρα Χριστοφόρου, ο οποίος είναι επίσης μάρτυρας και κήρυκας της Αναστάσεως του Χριστού, επισημαίνοντας ότι στην πόλη του Αγρινίου υπάρχουν οι Ιεροί Ναοί και των δύο αυτών Αγίων που πανηγυρίζουν σήμερα.

«Τιμούμε, σήμερα, αγαπητοί πατέρες και αδελφοί, τον Απόστολο Θωμά και τον Άγιο Χριστόφορο, των οποίων οι Ναοί κοσμούν αυτήν την πόλη. Και οι δύο άγιοι χαρακτηρίζονται από την αγάπη τους για τον Αναστάντα Χριστό και από την μαρτυρία και την ομολογία της Αναστάσεως σε όλο τον κόσμο», ανέφερε μεταξύ άλλων ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης, και συνέχισε:

«Ο Απόστολος Θωμάς ήταν μεταξύ του κύκλου των δώδεκα μαθητών και έζησε την ανάσταση του υιού της χήρας της Ναΐν∙ έζησε την ανάσταση της κόρης του Ιαείρου, αλλά και την ανάσταση του φίλου του Χριστού Λαζάρου. Απουσίαζε, όμως, από την πρώτη εμφάνιση του Αναστημένου Χριστού στους μαθητές Του και όταν οι δέκα μαθητές είπαν ότι είδαμε τον Κύριο, ότι ο διδάσκαλος αναστήθηκε, εκείνος έδειξε ολιγοπιστία. Αν δεν δω, δεν πιστεύω, απάντησε. Και ο Χριστός του επέτρεψε να δει∙ να δει τις αποδείξεις που ζητούσε για να πιστέψει.

Αν εμείς δούμε αυτήν την συμπεριφορά του Θωμά, με την ανθρώπινη λογική, θα πούμε ότι ήταν αμφιβολία, ισχυρογνωμοσύνη, εγωισμός, επιμονή, ολιγοπιστία. Αν όμως την προσεγγίσουμε με νου Χριστού, με καλό λογισμό, με λογισμό πίστεως, θα διαπιστώσουμε ότι ο Κύριος το επέτρεψε αυτό για να ενισχύσει όχι μόνο την πίστη του Θωμά, αλλά και όλων των ανά τους αιώνες μαθητών του∙ να τονώσει και να ενισχύσει την πίστη την δική μας, σήμερα. Ο Απόστολος Θωμάς έκτοτε, με βεβαιωμένη και στερεωμένη την πίστη του στην Ανάσταση του Χριστού, κήρυξε το γεγονός της Αναστάσεως έως τις μακρινές Ινδίες και έχυσε το αίμα του για αυτή την μαρτυρία.

Ο Άγιος Χριστοφόρος, ο μεγαλομάρτυρας και πολύαθλος αυτός Άγιος, ο προστάτης του Αγρινίου, είναι άλλος ένας μάρτυρας της Αναστάσεως του Χριστού. Ένας άνθρωπος από άγρια και σκληρή φυλή, που παραδόθηκε άνευ όρων στον Χριστό∙ ένας άνθρωπος που ταπεινώθηκε, άδειασε τον εαυτό του και ολοκληρωτικά αφιερώθηκε στον Χριστό∙ είναι εκείνος που αξιώθηκε να δει και να σηκώσει στους ώμους του τον Αναστάντα Κύριο. Ο Άγιος Χριστοφόρος πίστεψε και κήρυξε παντού την Ανάσταση. Και αξιώθηκε να χύσει το αίμα του για να επισφραγίσει, διά του μαρτυρίου του, την θερμή του πίστη».

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του ο Σεβασμιώτατος κ. Κοσμάς, προέτρεψε τους πιστούς να κάνουν κέντρο της ζωής τους την πίστη τους στην Ανάσταση του Χριστού.

«Καλούμαστε κι εμείς σήμερα, αγαπητοί, να δούμε και να ζήσουμε τον Αναστάντα Χριστό. Αν χάσουμε τον Χριστό δεν έχουμε κερδίσει τίποτα στη ζωή μας. Οι Άγιοι μας λένε: -ελάτε, με τα μέσα που δίνει ο Χριστός, να δυναμώσετε την πίστη σας στην Ανάσταση και στον Αναστάντα. Αλίμονο, αγαπητοί, στον χριστιανό εκείνο που δεν πιστεύει στην Ανάσταση. Αλίμονο σε εκείνον που δεν ελπίζει στον Αναστάντα, που δεν εμπνέεται από την Ανάσταση, που δεν έκανε κέντρο της ζωής του την Ανάσταση του Χριστού. Τότε έχει χάσει τα πάντα».

Μεταξύ των πιστών που εκκλησιάστηκαν ήταν ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδος κ. Νεκτάριος Φαρμάκης και ο Δήμαρχος Αγρινίου κ. Γεώργιος Παπαναστασίου. Τους χορούς των αναλογίων πλαισίωσαν οι ιεροψάλτες του Ιερού Ναού κ. Παναγιώτης Βίγλας και κ. Παναγιώτης Μήτσου.

Οι ιερές ακολουθίες και η θεία Λειτουργία, τελέσθηκαν και στον παλαιό ιστορικό Ιερό Ναό Αγίου Χριστοφόρου, στο δασύλλιο του Αγρινίου, από τον ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως αρχιμ. Λαυρέντιο Καρανάσιο.

Το απόγευμα της Κυριακής τελέσθηκε η ακολουθία του μεθέορτου Εσπερινού, χωρίς όμως την λαμπρή και πάνδημη Λιτανεία της εικόνος του Αγίου στους δρόμους της πόλεως.













Τρίτη, 4 Μαΐου 2021

Κλειστό το Ιερό Προσκύνημα Παναγίας Ελεούσης Αιτωλίας

 

Η Ιερά Μητροπόλις Αιτωλίας και Ακαρνανίας ανακοινώνει ότι στην Ιερά Μονή Παναγίας Ελεούσης στην Κλεισούρα Αιτωλικού Μεσολογγίου, όπου κάθε χρόνο από την Πέμπτη της Διακαινησίμου έως την Κυριακή του Θωμά η προσέλευση των πιστών είναι ιδιαιτέρως μεγάλη, φέτος δεν θα πραγματοποιηθεί το προσκύνημα.

Λόγω της ισχύουσας νομοθεσίας για την αντιμετώπιση της δημόσιας υγείας και την προφύλαξη από τον κορωνοϊό, αλλά και της αυξήσεως των κρουσμάτων στην περιοχή, δεν θα πραγματοποιηθεί η προσκύνηση των πιστών στην «Αγία Ελεούσα».

Καλούνται οι πιστοί χριστιανοί να αρκεσθούν στην τιμή της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής στον πλησιέστερο ενοριακό τους ναό, λαμβάνοντας τη χάρη της Υπεραγίας Θεοτόκου, αφού η Παναγία μας ουδέποτε αρνήθηκε την προσφορά της αγάπης της και των πρεσβειών της για κάθε θαυματουργική επέμβαση του Κυρίου μας.

Χριστός Ανέστη!

Σάββατο, 1 Μαΐου 2021

Ποιμαντορική Εγκύκλιος Πάσχα 2021

 


ΚΟΣΜΑΣ

Ο  ΧΑΡΙΤΙ  ΘΕΟΥ

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ  ΚΑΙ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΤΗΣ  ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

ΑΙΤΩΛΙΑΣ  ΚΑΙ  ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

 

Πρός  τό  Χριστεπώνυμον  Πλήρωμα  τῆς  καθ’ ἡμᾶς  Ἱερᾶς  Μητροπόλεως.

 

Σήμερα, Κυριακή τοῦ Πάσχα, ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί, ἄς μεταφερθοῦμε  μὲ τὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιά μας  στὸ πρῶτο ἀπόγευμα  μετὰ τὴν Ἀνάστασι τοῦ Κυρίου μας.

Δύο μαθητὲς τοῦ Κυρίου ἐβάδιζαν στὸ δρόμο ποὺ ἑνώνει τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ τὴν πολίχνη Ἐμμαούς. «Ἦσαν πορευόμενοι πρὸς Ἐμμαούς» λέγει ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς (Λουκ. κδ’ 13). Βάδιζαν σκυθρωποὶ καὶ μὲ λόγια γεμάτα ἀπὸ ἀπαισιοδοξία. Κατήφεια, μελαγχολία, βαρυχειμωνιὰ εἶχαν στὴν καρδιά τους. Γιατί; Στήριζαν πολλὲς ἐλπίδες στὸν διδάσκαλό τους. Στήριζαν ὅλο τὸν ἑαυτό τους. Καὶ τώρα; Τὸν εἶδαν σὰν κοινὸ νεκρὸ ἐπάνω στὸν σταυρὸ καὶ μετὰ τὸν ἔχασαν, ἀφοῦ ἐνταφιάσθηκε στὸν τάφο τοῦ Ἰωσήφ. Τί θὰ γίνουν τώρα; Τὰ ὄνειρά τους ἔσβησαν καὶ γι’ αὐτὸ ἔφυγαν ἀπὸ τὴν προφητοκτόνο πόλι τῆς Ἱερουσαλήμ. Βάδιζαν πρὸς Ἐμμαούς.

Ξαφνικὰ, ὅμως, τοὺς προλαμβάνει, τοὺς συναντᾷ καὶ συνοδοιπορεῖ μαζί τους ἕνας ἄγνωστος, ἕνας ξένος, ὅπως νόμιζαν. Ὁ ξένος τοὺς ἐρωτᾶ, «ποιά εἶναι τὰ μεγάλα ζητήματα τὰ ὁποῖα σᾶς ἀπασχολοῦν, γιὰ τὰ ὁποῖα συζητεῖτε μεταξύ σας καὶ σᾶς κάνουν τόσο σκυθρωπούς;» (Λουκ. κδ’, 17).

Οἱ δύο μαθητὲς δὲν διστάζουν νὰ ἀπαντήσουν καὶ νὰ ἐξηγήσουν στὸν ἄγνωστο συνοδοιπόρο τὰ γεγονότα τοῦ πάθους καὶ τοῦ θανάτου τοῦ διδασκάλου τους: «Δυνατὸς ὁ διδάσκαλός μας στὰ λόγια καὶ στὰ ἔργα του. Ὅμως συνελήφθη ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς του∙ καταδικάσθηκε σὲ θάνατο καὶ ἐτάφη. Ἐμεῖς περιμέναμε νὰ λυτρώσῃ τὸ ἰσραηλιτικὸ γένος μας καὶ τώρα χάθηκαν ὅλα. Ἀκούγονται βέβαια κάποια γυναικεῖα λόγια ποὺ λένε ὅτι ἀναστήθηκε καὶ ζῇ… ὅμως ἐμεῖς δὲν τὸν εἴδαμε» (Λουκ. κδ’, 19-23).

Ὅσο βάδιζαν οἱ μαθητές, τόσο καὶ γίνονταν περισσότερο σκυθρωποί.

Τότε ὁ ἄγνωστος ἄρχισε νὰ τοὺς ὁμιλεῖ. Γνώριζε πολὺ καλὰ τὴν Ἁγία Γραφή. Γνώριζε τὰ ὅσα γράφει ὁ προφήτης Μωυσῆς, ὅσα γράφουν ὅλοι οἱ προφῆτες.  Αὐτὰ ποὺ λέει εἶναι λόγια σοφά, γεμάτα δύναμι, γεμάτα ζωὴ καὶ ἐνθουσιασμὸ βεβαιότητας: «Οὐχὶ ταῦτα ἔδει παθεῖν τὸν Χριστὸν καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ (Λουκ. κδ’, 26).  Αὐτὰ,  τοὺς εἴπε,  δὲν ἔπρεπε νὰ πάθει ὁ Χριστὸς κατὰ τοὺς προφῆτες, καὶ μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ παθήματα  νὰ  εἰσέλθῃ  στὴ  Δόξα Του;

Συζητῶντες ἔφθασαν στοὺς Ἐμμαούς. Ὁ ξένος προσποιήθηκε ὅτι θέλει νὰ προχωρήσῃ. Οἱ δυὸ μαθητὲς τὸν ἐπίεσαν νὰ μείνῃ μαζί τους καὶ νὰ συνδειπνήσῃ. Κατὰ τὸ δεῖπνο ὁ ξένος σηκώθηκε, εὐλόγησε τὸν ἄρτο, τὸν τεμάχισε, ὅπως ἀκριβῶς ἐκανε ὁ διδάσκαλος μὲ τοὺς μαθητές του, καὶ ἔγινε ἄφαντος. Καὶ τότε συγκλονίσθηκαν οἱ μαθητές. Ἀφυπνίσθηκαν. Ἡ καρδιά τους αἰσθάνθηκε τὴν πνευματικὴ φλόγα τοῦ θείου ζήλου καὶ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Χριστό. Καὶ ὅταν συνοδοιπόρησαν μὲ τὸν ἄγνωστο ἔνοιωσαν ἀπὸ τὰ λόγια του καινούργια συναισθήματα αἰσιοδοξίας καὶ ἐλπίδος. Τώρα ὅμως; Τώρα βεβαιώνονται ὅτι ὁ ξένος Ἐκεῖνος συνοδοιπόρος τους δὲν εἶναι ξένος, ἀλλ’ εἶναι ὁ διδάσκαλος, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός. Ναὶ, ἀλήθεια. Ἠγέρθη ὁ Κύριος!  Ἀναστήθηκε!  Καὶ τότε, ἐλέγχουν τὸν ἑαυτό τους.

Τὸν ἐλέγχουν, γιατί δὲν εἶχαν καιομένη καὶ φλογερὴ, ἀπὸ ἀγάπη, καρδία. «Ἡ καρδιά μας (ἀναρωτιούνται), δὲν αἰσθανόταν τὴν πνευματικὴ φλόγα τοῦ θείου ζήλου καὶ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ δὲν ἦταν ζεστὴ ἀπὸ τὸ φῶς τῆς θείας ἀληθείας γιὰ νὰ τὸν γνωρίσουμε;» (Λουκ. κδ’, 32).

Ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί,

Σήμερα, Κυριακὴ τοῦ Πάσχα, ποὺ ἑορτάζουμε τὴν λαμπροφόρο Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ μας, ἄς ἔλθουμε μὲ εἰλικρίνεια στὸν ἑαυτό μας. Ἐμεῖς δὲν ἀκούσαμε τώρα, δὲν μάθαμε τώρα γιὰ τὸ Πάθος καὶ τὴν Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ. Ἀνατραφήκαμε μέσα στὴν ἀγκάλη τῆς μητέρας μας ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ ζήσαμε τὸ μυστήριο τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου.

Ἡ Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἀτράνταχτο ἱστορικὸ γεγονός. Εἶναι γεγονὸς παγκόσμιο, πανανθρώπινο. Ὁλόκληρη ἡ ἱστορία τῶν τελευταίων εἴκοσι αἰώνων στηρίζεται ἐπάνω στὴν Ἀνάστασι τοῦ Κυρίου. Ὁ χριστιανισμὸς δὲν θὰ ζοῦσε, ἂν δὲν εἶχε ἀναστηθῆ ὁ Χριστός. «Εἰ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, ματαία ἡ πίστις ἡμῶν» (Α’ Κορ. ιε’, 17).

Τὸ ὅτι ἀπέθανε ὁ Χριστὸς ὡς ἄνθρωπος ἐπὶ σταυροῦ δὲν σημαίνει ὅτι νικήθηκε. Ὁ Ἴδιος τὸ εἶπε: «τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων… οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ’ ἐμοῦ» (Ἰω. ι’, 15,18).  Καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος διακηρύσσει: «Χριστὸς ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν οὐκέτι ἀποθνῄσκει, θάνατος αὐτοῦ  οὐκέτι  κυριεύει» (Ρωμ. στ’, 9).

Ἐμεῖς οἱ σύγχρονοι ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ τόσα ἀκούσαμε καὶ εἴδαμε σχετικὰ μὲ τὴν Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ. Ὅμως, γνωρίζουμε, πιστεύουμε, ἀγαποῦμε,  ὁμολογοῦμε  τὸν  Ἀναστάντα  Κύριο;

Ὁ Χριστός μας ἀναστήθηκε καὶ ἡ δύναμι τῆς Ἀναστάσεώς Του εἶναι φανερὴ σὲ ὅλο τὸν κόσμο. Οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἐπεστράτευσαν διῶκτες, φοβερὰ μαρτύρια γιὰ νὰ κάμψουν τοὺς χριστιανούς, ἐπεστράτευσαν φοβερὲς αἱρέσεις γιὰ νὰ ἀμφισβητήσουν τὴν θεότητα τοῦ Ἀναστάντος, νὰ ἀλλοιώσουν τὸ κήρυγμα τῆς Ἀναστάσεως, πολέμησαν ἄσπονδα  τὸ Εὐαγγέλιο  καὶ τοὺς πνευματικοὺς ἐργάτες του,  ὅμως, τίποτα δὲν κατόρθωσαν. Ὅσες φαντασίες καὶ ἂν ἐπινόησαν οἱ ἄπιστοι καὶ ἐχθροὶ τῆς Ἀναστάσεως, οἱ φαντασίες τους ἔμειναν πλάσματα τοῦ χοϊκοῦ μυαλοῦ τους, γιατί ὁ Ἀναστάς, ὡς Θεὸς ἀληθινός, δὲν νικιέται. «Ἐξῆλθεν νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ» (Ἀποκ. στ’, 2).

Ἔχει παράπονο σήμερα ἀπὸ ἐμᾶς ὁ Ἀναστὰς Κύριός μας, γιατί τὸν προδίδουμε. Σήμερα ποὺ πολεμεῖται καὶ πάλι ἡ ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας, ἡ λατρεία της, τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο, τὰ ἁγια καὶ χαριτόβρυτα Μυστήρια, σήμερα ποὺ χλευάζεται ἡ ἑλληνορθόδοξος ἁγία Παράδοσί μας, σήμερα ποὺ περιφρονεῖται Αὐτὸς ὁ Χριστός, ἐμεῖς κωφεύουμε, σιωποῦμε, τρέμουμε, ἀφήνουμε νὰ κλονισθῇ ἡ πίστι μας. Γιατί; Μᾶλλον ἐπειδὴ δὲν καίει ἡ καρδιά μας ἀπὸ πίστι καὶ ἀγάπη γιὰ τὸν Χριστό. Ἴσως ἀφήσαμε τὴν καρδιά μας νὰ ἐπηρεασθῇ, νὰ κοσμικοποιηθῇ, νὰ θολώση, νὰ ψυχρανθῇ, νὰ ἠλεκτρίζεται ἀπὸ ἀηδῆ καὶ ὀχληρὰ τοῦ κόσμου τούτου καὶ ὄχι ἀπὸ τὸν Ἀναστάντα.

Ἔτσι, κατ’αὐτὸν τὸν τρὀπο, χωρὶς καιομένη καρδία, δὲν πιστεύουμε στὸν Ἀναστάντα Κύριο, στὴν παντοδυναμία Του καὶ στὴν ἀγάπη Του, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ φοβόμαστε, νὰ τρέμουμε, νὰ ταρασσόμαστε, νὰ ἀποθαρρυνόμαστε, νὰ πτοούμαστε, νὰ φθάνουμε καὶ σὲ ψυχολογικὰ προβλήματα ἀκόμη. Χάσαμε τὸν Ἀναστάντα καὶ κερδίσαμε τὴν δυστυχία.

Ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί,

Σήμερα, αὐτὴ τὴ μεγάλη καὶ φωτοφόρο Κυριακὴ τοῦ Πάσχα, ἄς γονατίσουμε ἐμπρὸς στὸν κενὸ Τάφο τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀναζωογονημένοι ἄς ὁμολογήσουμε στὴν καρδιά μας πρώτα, ἀλλὰ καὶ παντοῦ, τὸ «Χριστός ἀνέστη  ἐκ  νεκρῶν»!

Δὲν εἴμαστε μόνοι. Στρατιὰ Ἁγίων πίστεψαν καὶ ἔζησαν τὸ μυστήριο τῆς Ἀναστάσεως. Ἀπόστολοι, μάρτυρες, ὅσιοι, ὁμολογητές, νεομάρτυρες, μὲ τὸν Ἀναστάντα στὴν καρδιὰ τους, ἔζησαν τὴν εἰρήνη καὶ τὴ χαρὰ χωρὶς ἀγωνία καὶ ταραχή. Ἔφθασαν καὶ ἐμπρὸς στὸν δήμιο ἀκόμα εἰρηνικοὶ καὶ προσέφεραν παντού ἀγάπη καὶ δημιουργία.

Ἄς ἀφήσουμε, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἀγαπητά, τὰ φληναφήματα τῶν πάσης φύσεως ἀρνητῶν καὶ πολεμίων τοῦ Χριστοῦ∙ ἄς περιφρονήσουμε τοὺς οἰκοδόμους τῆς χωρὶς Χριστὸ παγκοσμιοποιήσεως, κι ἄς σηκώσουμε ψηλὰ τὸ λάβαρο τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ. Νὰ φωνάξουμε τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη»!

Ὡς Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες,  νὰ γίνουμε καὶ νὰ μείνουμε υἱοὶ Ἀνάστάσεως.  Μὲ αὐτὸν τὸν τρὀπο, θὰ ζοῦμε τὴν εἰρήνη, τὴ χαρά, τὴν ἀγάπη, τὴν ἐνότητα, τὴν ἁγιασμένη ζωὴ, γιὰ νὰ φθάσουμε καὶ στὸ ἀνέσπερο Φῶς τοῦ Ἀναστάντος,  στὴ  Βασιλεία  Του.

 

Μὲ τὴν ἀγάπη τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 

† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ  ΚΑΙ  ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ  ΚΟΣΜΑΣ

Σάββατο, 24 Απριλίου 2021

Μήνυμα του Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά για τις Εορτές των Βαΐων 2021

 

ΚΟΣΜΑΣ

Ο  ΧΑΡΙΤΙ  ΘΕΟΥ

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ  ΚΑΙ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ 

ΤΗΣ  ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

ΑΙΤΩΛΙΑΣ  ΚΑΙ  ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

 

Πρός  τό  Χριστεπώνυμον  Πλήρωμα

τῆς  καθ’ ἡμᾶς  Ἱερᾶς  Μητροπόλεως.

 

Σήμερα, ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί, ἑορτάζουμε τὴν περηφανὴ καὶ ὑπέρλαμπρη ἑορτὴ τῶν Βαΐων, ἑορτάζουμε τὴν θριαμβευτικὴ εἴσοδο τοῦ Κυρίου εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα. Ἔρχεται ὁ Θεὸς τῶν ὅλων, ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης καὶ τῆς εὐσπλαχνίας νὰ πάθῃ ὡς ἄνθρωπος γιὰ νὰ ἐλευθερώσῃ τὸν σκλαβωμένο, ἀπὸ τὴν θανατηφόρο ἁμαρτία, ἄνθρωπο.

Αὐτὴν τὴν ἁγία ἡμέρα, ὅλοι οἱ Ἕλληνες, μὰ περισσότερο ἐμεῖς ποὺ κατοικοῦμε στὰ ἱερὰ χώματα τῆς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας στρέφουμε τὸ βλέμμα μας, τὴν καρδιά μας, τὸ εἶναι μας στὸ Μεσολόγγι μας. Στεκόμαστε μὲ τιμὴ καὶ σεβασμὸ  ἐμπρὸς στοὺς ἥρωες προμάχους τῆς Ἱερᾶς Πόλεως,  οἱ ὁποῖοι γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστη τὴν ἁγία καὶ γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς γλυκυτάτης πατρίδος ἔκαναν τὴν ἡρωικὴ Ἔξοδο καὶ προτίμησαν νὰ πεθάνουν παρὰ νὰ παραδοθοῦν στοὺς Ἀγαρηνούς.

Ἐφέτος ὁ ἑορτασμὸς ἔπρεπε καὶ πρέπει νὰ εἶναι λαμπρότερος. Τὸ ἔτος ποὺ διανύουμε συμπληρώνονται διακόσια χρόνια ἀπὸ τὸ 1821, κατὰ τὸ ὁποῖο ἀκούστηκε ἡ σάλπιγγα γιὰ τὸν ἅγιο καὶ ἱερὸ ξεσηκωμὸ τοῦ Γένους.

Σήμερα, αὐτὴ τὴ μεγάλη ἡμέρα γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία μας, γιὰ τὸ Μεσολόγγι μας, γιὰ τὴν Ἑλλάδα μας, ἄς ἐπιτραπῆ νὰ ὑπογραμμίσουμε μερικὲς ἀλήθειες, τὶς ὁποῖες ἂν μελετήσουμε μὲ εἰλικρίνεια, θὰ μᾶς βοηθήσουν νὰ τιμήσουμε εἰλικρινὰ τὸ μεγάλο 1821.

-  Α  -

Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασι τοῦ 1821 δὲν ἦταν ἀποτέλεσμα οἰκονομικῶν παραγόντων, δὲν ἦταν ἐπακόλουθο τῆς πάλης τῶν τάξεων, ξέσπασμα σκοτεινοῦ τυφλοῦ μίσους ἤ ἀπομίμησι ξένων ἐπαναστάσεων. Δὲν γέννησαν τὴν ἐθνική μας παλιγγενεσία οὔτε ἡ γαλλικὴ ἐπανάσταση, οὔτε ἡ ἀμερικανική, οὔτε ἡ ρωσσικὴ ἐπιρροή.

Τὸ 1821 ξεσηκώθηκε ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἐναντίον τῆς τουρκικῆς κατοχῆς, «γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστι τὴν ἁγία καὶ γιὰ τῆς πατρίδος τὴν ἐλευθερία». Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιγράψει κανεὶς τὶς συνθῆκες κάτω ἀπὸ τὶς ὁποῖες προσπαθοῦσε νὰ ἐπιβιώσει τὸ γένος κατὰ τὴν ἐποχὴ τῆς τουρκοκρατίας. Βαρύτατες φορολογίες, δημεύσεις περιουσιῶν, κυρίως ὅμως βίαιοι ἐξισλαμισμοί, φοβερὸ παιδομάζωμα, φόνοι καὶ ἐγκλήματα, βασανιστήρια φοβερά, ἐξευτελισμοὶ τῶν Ἑλλήνων.

Δὲν ἐπαναστάτησαν οἱ Ἕλληνες γιατί δὲν εἶχαν ψωμί. Ἄς θυμηθοῦμε τοὺς Ἐλευθέρους Πολιορκημένους τοῦ Μεσολογγίου τὸ 1826. Ἡ πεῖνα τοὺς θέριζε. Μὴ ἔχοντας τίποτα νὰ φᾶνε, ἔτρωγαν δέρματα καὶ φύκια. Καὶ ἐνῷ ἦταν πεινασμένοι, ἦρθε ἕνας Ἄγγλος ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος τοὺς προσέφερε πολὺ ψωμί, ἄφθονα ὑλικὰ ἀγαθὰ, μὲ τὸν ὄρο νὰ παραδώσουν τὸ Μεσολόγγι στὸν Ἰμπραήμ.

Τί ἀπάντησαν οἱ Μεσολογγίτες; «Ὄχι» εἶπαν, «δὲν παραδίδουμε στὸν ἐχθρὸ τὴν πατρίδα μας»  καὶ  ἀπεφάσισαν  τὴν  Ἔξοδο.

Τὸ 1821 οἱ Ἕλληνες ξεσηκώθηκαν ἐναντίον ἐκείνων ποὺ τοὺς πῆραν τὴν ἐλευθερία, αὐτῶν ποὺ δὲν ἔχαναν τὴν εὐκαιρία νὰ τοὺς ταπεινώνουν, νὰ τοὺς ἐξοντώνουν, νὰ τοὺς βασανίζουν, νὰ τοὺς πιέζουν νὰ ἀλλαξοπιστήσουν. Ἀγωνίσθηκαν οἱ Ἕλληνες νὰ διώξουν ἀπὸ τὸ κεφάλι τους τοὺς Τούρκους, οἱ ὁποῖοι βλασφημοῦσαν τὸν Ἐσταυρωμένο καὶ Ἀναστάντα Θεό μας, τὴν Παναγία καὶ τοὺς Ἁγίους μας.

-  Β  -

Οἱ Ἕλληνες τοῦ 1821 ἦταν πιστοί ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, καὶ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, μὲ τὶς πρεσβεῖες τῆς Παναγίας καὶ τῶν ἁγίων μας, ἔκαναν τὸ θαῦμα.

Μπορεῖ ἐμεῖς σήμερα ποὺ ἀπολαμβάνουμε τὸν ἐλεύθερο ἀέρα, πού μᾶς χάρισαν ἐκεῖνοι μὲ τὸ αἷμα τους, νὰ μὴν ἀναφέρουμε καθόλου τὴν παρουσία καὶ τὴν προσφορὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας στοὺς ἀγῶνες τοῦ 1821. Ὄμως, ἐκεῖνοι ποὺ θυσιάστηκαν ἀγωνιζόμενοι, μᾶς λένε τὴν ἀλήθεια.

Οἱ ἐπίσημοι ἐκπρόσωποι τοῦ Ἔθνους μας, στὴν ἱστορικὴ Α’ Ἐθνοσυνέλευσι τῆς Ἐπιδαύρου, τὸ ὁμολόγησαν: «Ἔχουν περάσει δέκα μῆνες ἀπὸ τότε ποὺ ἀρχίσαμε τὸν ἀγῶνα τοῦ ἐθνικοῦ πολέμου. Ὁ ὕψιστος Θεός μᾶς ἐβοήθησε ἂν καὶ δὲν ἤμασταν ἀρκετὰ προετοιμασμένοι» (Ἀρχεῖα Ἑλληνικῆς Παλιγγενεσίας, 1821-1822, τ. α’,  σελ. 40-42).

«Ἡ εὐτυχία γιὰ ἐμᾶς εἶναι ἢ νὰ πεθάνουμε ἐλεύθεροι καὶ χριστιανοὶ ἢ νὰ νικήσουμε ὅπως μέχρι τώρα νικήσαμε διὰ μόνης τῆς θείας δυνάμεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ διὰ τῆς θείας Του βοηθείας» (Δ. Κοκκίνου, τ. 3 σελ. 355)

«Μάχου ὑπὲρ πίστεως καὶ πατρίδος» ἔγραφε ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης στὴν προκήρυξί του, ὁ ὁποῖος ἀπέθανε ἀπαγγέλλοντας τὸ «Πάτερ ἡμῶν».

Τὰ λόγια τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη εἶναι ἀντιπροσωπευτικὰ γιὰ ὅλους τοὺς ἀγωνιστάς: «Εἶναι θέλημα Θεοῦ. Εἶναι κοντά μας ὁ Θεὸς γιατί πολεμᾶμε γιὰ τὴν πίστι μας, γιὰ τὴν πατρίδα μας, γιὰ τοὺς γέρους γονιούς μας, γιὰ τὰ ἀδύνατα παιδιά μας, γιὰ τὴ ζωή μας, γιὰ τὴ λευτεριά μας.  Κι ὅταν ὁ δίκαιος Θεός μᾶς βοηθάει, ποιὸς ἐχθρὸς μπορεῖ νὰ μᾶς κάνει καλά;  Ὁ Θεὸς ὑπέγραψε τὴν λευτεριὰ τῆς Ἑλλάδας καὶ δὲν παίρνει πίσω τὴν ὑπογραφή του».

Ὅλοι οἱ ἀγωνιστὲς τοῦ ’21 ἦταν συσπειρωμένοι γύρω ἀπὸ τὸ ἀσφαλὲς καταφύγιο καὶ τὸ στερεὸ θεμέλιο τοῦ λαοῦ, τὴν μάνα Ἐκκλησία, ἡ ὁποία προσέφερε τὰ πιὸ ἐπίλεκτα μέλη της στὸν ἀγῶνα. Πατριάρχες, ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς καὶ μοναχοί, ἔγιναν πρωτοπόροι καὶ ὁλοκαυτώματα στὸν ἀγῶνα, ἱερομάρτυρες, πρότυπα ἡρωισμοῦ καὶ αὐτοθυσίας.

Ἀλήθεια, ποιὸς μπορεῖ νὰ ἀρνηθῆ τὴν θυσία τοῦ πατριάρχου ἁγίου Γρηγορίου Ε’, τὴν θυσία τοῦ ἐπισκόπου Ρωγῶν Ἰωσὴφ, τὸ μαρτύριο τοῦ Ἀθανασίου Διάκου; Ποιός ἀληθινὸς Ἕλληνας ἀρνεῖται τὸ νέφος τῶν νεομαρτύρων ἢ τὴν προσφορὰ τῶν ὀρθοδόξων ρασοφόρων στὸ Κρυφὸ Σχολειό;  Ποιὸς, ἀκόμη, μπορεῖ νὰ ἀρνηθῇ τὸ ὅτι σ’ αὐτὴ τὴν τουρκικὴ σκλαβιὰ φλάμπουρα, παντιέρες, μπαϊράκια, λάβαρα καὶ σημαῖες, πού ἔκλειναν στὶς πτυχὲς τους τὸ ἀδούλωτο φρόνημα τῶν ἀγωνιστῶν, εἶχαν ὅλα ἐπάνω τους τὸν Τίμιο Σταυρό;

Ὅλα αὐτὰ φωνάζουν∙ «μὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστι καὶ τὴ βοήθεια πολεμήσαμε. Γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Πατρίδα πολεμήσαμε καὶ νικήσαμε».

-  Γ  -

Οἱ Ἕλληνες δὲν εἶχαν οὐσιαστικὴ βοήθεια ἀπὸ τοὺς ξένους. Μόνοι τους ἀνθρωπίνως πολέμησαν καὶ νίκησαν: Τὸ 1821 εἶναι γνήσια ἑλληνικό. Ὑπῆρξαν οἱ φιλέλληνες ποὺ γνωρίζουμε, ἀλλ’ αὐτὲς εἶναι ἰδιωτικὲς πρωτοβουλίες. Οἱ ἐπίσημες κυβερνήσεις τῶν ξένων κρατῶν ἔκαναν ὅ,τι μποροῦσαν γιὰ νὰ ἐμποδίσουν τὰ σχέδια τῶν φιλικῶν, τῶν Ἑλλήνων. Γιὰ παράδειγμα, οἱ Αὐστριακοὶ καὶ οἱ Γάλλοι καθοδήγησαν τὸν Κιουταχὴ νὰ ρίξῃ τὸν φράχτη τοῦ Μεσολογγίου (Νικηφόρου Βρεττάκου, Λόγος γιὰ τὸ Μεσολόγγι). Τὸ 1822, ὅταν στὴ Βερόνα συνεδρίαζαν οἱ Ἐπίτροποι τῆς Ἀγγλίας, τῆς Γαλλίας, τῆς Ρωσίας, τῆς Αὐστρίας καὶ Πρωσίας καὶ κατεδίκασαν τὴν ἑλληνικὴ ἐπανάστασι, ὁ διπλωμάτης Ἕλληνας ἀγωνιστὴς Ἀνδρέας Μεταξᾶς, εἶπε: «Εἰς ἡμᾶς μόνον ἔχομεν νὰ ἐλπίζομεν».

Καμιὰ ὑποστήριξι καὶ ἀπὸ πουθενὰ δὲν ἦλθε, ὅταν σήκωσαν τὰ μπαϊράκια καὶ τὰ γιαταγάνια οἱ Ἕλληνες.  Οἱ λαοὶ συγκινήθηκαν μόνον ὅταν εἶδαν τοὺς Ἕλληνες ἀγωνιστὲς νὰ γίνονται πύρινοι δαυλοὶ καὶ ὁλοκαυτώματα, ὅταν εἶδαν τὸ πάθος τους γιὰ ἐλευθερία.

 Οἱ Ἕλληνες πολέμησαν, ὅπως προείπαμε, μὲ κεφαλὴ τὴν ὀρθόδοξο Ἐκκλησία μας, μὲ τὴν φλογερή, θερμή, πιστή, λιονταρίσια καρδιά τους. Δὲν ὑπελόγιζαν οὔτε τὸν ἑαυτό τους, οὔτε τὶς οἰκογένειές τους, ποὺ ἀπέμειναν μόνες. Ἡ εὐχὴ τους ἦταν «καλὸ βόλι» καὶ «κάλλιο θάνατος χωρὶς ντροπή, παρὰ ντροπὴ χωρὶς θάνατο». Χωρὶς τὰ ἐπώνυμα καὶ ἀνώνυμα παλικάρια τοῦ 1821, ἡ λευτεριά μας θὰ ἔμενε μόνο ὄνειρο καὶ λαχτάρα. Ὅλοι τους ἀγωνίσθηκαν ἁγνά, ἅγια, γενναῖα, γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Πατρίδος.

 

Ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί,

 Σήμερα, αὐτὴ τὴν ἁγία καὶ μεγάλη μέρα, εὑρισκόμενοι μέσα στὸν πανελλήνιο ἑορτασμὸ τῆς ἐπετείου τῶν 200 χρόνων ἀπὸ τὸ 1821, ἄς φέρουμε τὴν προσοχή μας μὲς στὸ ἱερό μας Μεσολόγγι.

 Ὅπως ἔγραφαν τὰ «Ἑλληνικὰ Χρονικά», τὶς ἡμέρες πρὸ τῆς Ἐξόδου τῶν πολιορκημένων, στοὺς 45.000 ἄνδρες τοῦ Ἰμπραὴμ μόνο «κατὰ ξηράν», τὸ ἀποκλεισμένο Μεσολόγγι ἀντιπαρέβαλε τὴν δύναμι τοῦ Θεοῦ, τὴν ἀγάπη πρὸς τὴν πατρίδα καὶ τοὺς «βραχίονας τῶν ἀδάμαντων ὑπερασπιστῶν τους».

 Πάνω στὶς ντάπιες τοῦ φράκτη, ὁ μεγάλος Ἱεράρχης ἐπίσκοπος Ρωγῶν Ἰωσὴφ, κοινώνησε τοὺς προμάχους τοῦ Μεσολογγίου τὴν τελευταία ἐκείνη στιγμὴ, κατὰ τὴν ὁποία ὅλοι τους ἦταν ἀποφασισμένοι νὰ πεθάνουν γιὰ τὸ Χριστὸ καὶ τὴν Λευτεριά τους!

 Αὐτὴ τὴν ἄγρυπνη συνείδησι, τὴν ὄρθοδοξο, τὴν ἑλληνική, εἶχαν ὅλοι οἱ Ἕλληνες καὶ τὴν κράτησαν ὅλα τὰ τετρακόσια χρόνια τῆς σκλαβιᾶς. Ἔμειναν γνήσιοι Ὀρθόδοξοι καὶ Ἕλληνες, ἔγιναν ἄξιοι καὶ ἱκανοὶ νὰ ἀποτινάξουν τὸν φρικτὸ κατακτητὴ καὶ νὰ μᾶς χαρίσουν τὴν Ἐλευθερία.

 Σήμερα, ἐμεῖς, προσοχή, ἀδελφοί! Μὴν ἀλλοιωθοῦμε καὶ λησμονήσουμε τὴν καθαρὴ ἱστορία καὶ τὴ θυσία τῶν πολεμάρχων τοῦ 1821 καὶ τῶν Ἐλευθέρων Πολιορκημένων. Μὴ τοὺς προδώσουμε. Φρίττουν τὰ ἱερὰ λείψανα τῶν Προμάχων τοῦ Μεσολογγίου ἐκεῖ στὸν «Τύμβο τῶν Ἡρώων». Ὅλοι τους ἔκρυψαν στὰ κατάβαθα τῆς ψυχῆς τους τὸ «εὖ» καὶ τὸ «πᾶν», τὰ ὁποῖα γιὰ τὸν Ἕλληνα τῆς τουρκοκρατίας ἦταν ἡ πίστι στὴν Ὀρθοδοξία καὶ ἡ ἀγάπη γιὰ τὴν Ἑλλάδα, τὴν πατρίδα του.

 Αὐτὸ εἶναι τὸ μήνυμα τοῦ 1821. Ὄχι ἐκεῖνα πού μᾶς λένε καὶ γράφουν ξένοι γραικύλοι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ παραχαράξουν τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία μας. Ὀφείλουμε κι ἐμεῖς νὰ κλείσουμε στὴν καρδιά μας τὸ αἰώνιο παράδειγμα τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ 1821. 

 Ἀδελφοί, ἡ Ἑλλάδα μας πρέπει νὰ ζήση. Καὶ θὰ ζήση μόνο μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν γνήσια φιλοπατρία. Καλὸ καὶ ἅγιο Πάσχα!     

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 

† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ  ΚΑΙ  ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ  ΚΟΣΜΑΣ

Κυριακή, 18 Απριλίου 2021

«Συντροφιά με το Χριστό» Τηλεοπτικό Κατηχητικό Σχολείο 21η Εκπομπή

 


Το Γραφείο Νεότητος της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας παρουσιάζει το Τηλεοπτικό Κατηχητικό Σχολείο για παιδιά του δημοτικού από την τηλεοπτική συχνότητα του ΑΧΕΛΩΟΣ ΤV.

Παρακολουθείστε την 21η εκπομπή ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΜΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ που μεταδόθηκε την Κυριακή Ε’ Νηστειών, 18 Απριλίου 2021 και επιμελήθηκε ο πρωτοπρ. Κωνσταντίνος Δημητρίου.

Κυριακή, 11 Απριλίου 2021

«Συντροφιά με το Χριστό» Τηλεοπτικό Κατηχητικό Σχολείο 20 Εκπομπή

Το Γραφείο Νεότητος της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας παρουσιάζει το Τηλεοπτικό Κατηχητικό Σχολείο για παιδιά του δημοτικού από την τηλεοπτική συχνότητα του ΑΧΕΛΩΟΣ ΤV.

Παρακολουθείστε την 20η εκπομπή ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΜΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ που μεταδόθηκε την Κυριακή Δ’ Νηστειών, 11 Απριλίου 2021 και επιμελήθηκε ο π. Γεώργιος Φλώρος.

Από την ακόλουθη διεύθυνση μπορείτε να κατεβάσετε για να χρησιμοποιήσετε την χειροτεχνία της εκπομπής 

https://drive.google.com/file/d/1WgajIbBmPm2gUDWtTij1cSXBISOzXNhr/view?usp=sharing