Πανηγύρισε η Ιερά Μονή Αγίου Συμέων Μεσολογγίου

Πανηγύρισε σήμερα (3 Φεβρουαρίου), εορτή του Αγίου Συμεών του Θεοδόχου, η Γυναικεία Ιερά Μονή Αγίου Συμεών Μεσολογγίου.

Χθες το απόγευμα τελέσθηκε ο πανηγυρικός Εσπερινός μετά θείου κηρύγματος, από τον Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο αρχιμ. Επιφάνιο Καραγεώργο.

Σήμερα το πρωί τελέσθηκε ο Όρθρος και η αρχιερατική θεία Λειτουργία από τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας κ. ΚΟΣΜΑ.

Η Ιερά Μονή Αγίου Συμεών Μεσολογγίου

Το ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Συμεών Μεσολογγίου βρίσκεται στη γραφική πλαγιά του Ζυγού, 8 χιλιόμετρα έξω από το Μεσολόγγι. Χτίστηκε κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας, στα 1740 και ήταν το καταφύγιο των κλεφτών του Αρακύνθου.

«Η κυρίως Μονή είναι Βυζαντινού ρυθμού, αλλά της παρακμής. Εγείρεται εις το μέσον αυλής τετραγώνου, λιθόστρωτου, περικλεισμένης με μάνδραν. Εις τα δεξιά της Μονής και προς την είσοδον της αυλής είναι ένα πηγαδάκι παλαιόν, ίσως εκείνο εις το οποίον ήρχοντο τα κλεφτόπουλα κι έπιναν νεράκι».

Με τα λιτά αυτά λόγια περιέγραφε το μοναστήρι του Αγίου Συμεών ο Ανδρέας Καρκαβίτσας στα «Ταξιδιωτικά» του. Αλλά και ο Κωστής Παλαμάς κι άλλοι ποιητές και λογοτέχνες ύμνησαν το ιστορικό αυτό μοναστήρι, που έγινε ξακουστό μετά την ανυπέρβλητη θυσία «τη νύχτα του χαλασμού», τη νύχτα της ηρωικής Εξόδου του Μεσολογγίου.

Στις 10 Απριλίου του 1826 οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» ύστερα από συνεννόηση με τον αρχιστράτηγο της Στερεάς Ελλάδος Γεώργιο Καραϊσκάκη, όρισαν σημείο συναντήσεως τους, μετά την «Έξοδο», το μοναστήρι του Άη–Συμιού. Από κακή συνεννόηση των ελληνικών στρατιωτικών τμημάτων και σύλληψη του αγγελιαφόρου με το σχέδιο της Εξόδου, ο επικεφαλής των εχθρικών δυνάμεων Ιμπραήμ κατάφερε να συντρίψει κάθε οργανωμένη επιχείρηση των πολιορκημένων, οι οποίοι εντούτοις αγωνίσθηκαν μέχρι θυσίας για την ελευθερία τους. Οι λίγοι που διασώθηκαν «έφθασαν με τα ξίφη εις τας χείρας εις την κορυφήν του όρους», γράφει ο αγωνιστής Μίχος, «όπου βρήκαν τους Σουλιώτες αρχηγούς Γεώργιο και Αθανάσιο Δράκο με 100 άλλους αξιωματικούς και στρατιώτες, που με γυμνά τα γιαταγάνια τους όρμησαν εναντίον των Αλβανών και τους πήραν τον κατήφορο».

Από το 1859 κι εντεύθεν άρχισε να γιορτάζεται πανηγυρικά το ηρωικό γεγονός «της Εξόδου του Μεσολογγίου» με επίκεντρο την πόλη αυτή, ενώ αργότερα καθιερώθηκε και τριήμερο λαμπρό πανηγύρι στο μοναστήρι του Άη–Συμιού, που γίνεται το τριήμερο της Πεντηκοστής.

Ο Ιμπραήμ μετά την αποτυχία της Εξόδου και την άλωση του Μεσολογγίου, έκαψε και το μοναστήρι του Αγίου Συμεών. Δέκα χρόνια αργότερα το ανοικοδόμησε ο αρχιμανδρίτης Ιωαννίκιος Αγγελάτος, το έτος 1836. Ο μεγάλος σταυρός που στήθηκε θυμίζει στους επερχόμενους την ανυπέρβλητη θυσία των Εξοδιτών. Στα νεότερα χρόνια η Μονή μετετράπη σε γυναικεία. Η σημερινή αδελφότητα αγωνίζεται να ανακαινίσει τα κτίσματα, για να συνεχίσει το ιστορικό αυτό μοναστήρι να αποτελεί προσφιλές σημείο προσκυνήματος των Μεσολογγιτών και των περιχωριτών.


( * Με πληροφορίες από το ιστολόγιο Ελεύθερος Πολιορκημένος )

Πρώτη Συνεδρία της Δ.Ι.Σ για τον μήνα Φεβρουάριο

Συνήλθε σήμερα Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010, στην πρώτη Συνεδρία Της η Διαρκής Ιερά Συνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πασης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

Κατά την σημερινή Συνεδρία :

 

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος επικύρωσε τα Πρακτικά της Εξουσιοδοτήσεως.

Ο Μακαριώτατος Πρόεδρος ενημέρωσε τους Σεβασμιωτάτους Συνοδικούς ότι με ενέργειες της Μ.Κ.Ο. «Αλληλεγγύη» και σε συνεργασία με το Υπουργείο Εξωτερικών και άλλους μη Κυβερνητικούς Οργανισμούς, συγκεντρώθηκαν και πρόκειται να αποσταλούν την προσεχή Κυριακή 7 Φεβρουαρίου, στην πληγείσα από τον καταστροφικό σεισμό Αϊτή, 22 τόνοι ανθρωπιστικής βοήθειας, αποτελουμένης από φαρμακευτικό υλικό και ρύζι καθώς και σταφίδα που προσέφερε η Ιερά Μητρόπολη Ηλείας με την φροντίδα του Σεβασμιωτάτου κ. Γερμανού. Την ανθρωπιστική βοήθεια θα συνοδεύσουν ο Υφυπουργός Εξωτερικών κ. Σπυρίδων Κουβέλης, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεξικού κ. Αθηναγόρας, και ο Γενικός Διευθυντής της Μ.Κ.Ο. «Αλληλεγγύη», κ. Κωστής Δήμτσας.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ενέκρινε :

– Την πραγματοποίηση Ημερίδας, με κεντρικό θέμα προβληματισμού «"Εις απολογίαν του Ευαγγελίου" (Φιλ. 1, 17). Απαντήσεις σε σύγχρονες προκλήσεις». Η Ημερίδα διοργανώνεται από την Συνοδική Επιτροπή επί της Θείας Λατρείας και του Ποιμαντικού Έργου και θα πραγματοποιηθεί στο Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος, στις 3 Ιουνίου 2010.

– Την πρόταση της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Ευρωπαϊκών Θεμάτων, για την πραγματοποίηση σειράς Ημερίδων με σκοπό την προβολή της συμβολής της Εκκλησίας στην αντιμετώπιση των φαινομένων της «Φτώχειας» και του «Κοινωνικού Αποκλεισμού», με την συνεργασία της Συνοδικής Επιτροπής Κοινωνικής Προνοίας και Ευποιίας και της Μ.Κ.Ο. «Αλληλεγγύη». Οι Ημερίδες διοργανώνονται με την ευκαιρία της αφιερώσεως του έτους 2010 στην καταπολέμηση της «Φτώχειας».

– Την πρόταση της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Ειδικών Ποιμαντικών Θεμάτων και Καταστάσεων για την διοργάνωση του Δ΄ Πανελληνίου Συνεδρίου για τους Κληρικούς των Ιερών Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος, οι οποίοι διακονούν στα Νοσηλευτικά Ιδρύματα της Χώρας, με θέμα: «Η Ποιμαντική Διακονία της Εκκλησίας εις τα Νοσηλευτικά Ιδρύματα». Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στο Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος, στις αρχές Μαρτίου 2010.

– Την διοργάνωση του εορτασμού της «Εβδομάδος Εξωτερικής Ιεραποστολής» από 21 έως 27 Φεβρουαρίου 2010, για την προβολή και την ενίσχυση του ιεραποστολικού έργου, κατόπιν προτάσεως της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Τέλος η Δ.Ι.Σ. συζήτησε και έλαβε αποφάσεις σχετικά με τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα.

 

Στις 12 το μεσημέρι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ολοκλήρωσε τις εργασίες Της, και ο Μακαριώτατος Πρόεδρος με τους Συνοδικούς Αρχιερείς μετέβησαν στον Αερολιμένα για να υποδεχθούν τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, ερχόμενο από την Καλαμάτα.

Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου

 

Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος, 3 Φεβρουαρίου

Του Πρωτ. Γεωργίου Παπαβαρνάβα

Οάγιος Συμεών ονομάζεται Θεοδόχος, επειδή προϋπάντησε στον Ναό τον Χριστό και Τον δέχθηκε στην αγκάλη του. Σαράντα ημέρες μετά την Γέννηση του Χριστού, η Παναγία και ο Ιωσήφ Τον προσήγαγαν στον Ναό, σύμφωνα με τον Νόμο, και όταν ο Θεοδόχος Συμεών Τον εβάστασε στην αγκάλη του είπε: “Νύν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη· ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου ό ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών, φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ”.

Ο Θεοδόχος Συμεών περίμενε υπομονετικά τον Μεσσία μέχρι τα βαθειά του γεράματα με αταλάντευτη πίστη. Γνώριζε πολύ καλά, όπως του είχε προφητευθή από το Άγιον Πνεύμα, ότι δεν θα γευθή θάνατον πριν ιδή “τό σωτήριον του Θεού” και γι’ αυτό όταν εβάστασε στην αγκάλη του τον Χριστό ζήτησε την απόλυση από την ζωή, και ενώ απέθνησκε δεν ήταν ανήσυχος και ταραγμένος, αλλά αισθανόταν πνευματική αγαλλίαση και βαθειά ειρήνη. Χαρακτηριστικοί είναι και οι λόγοι του προς την Παναγία: “ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον και σού δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία, όπως αν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών διαλογισμοί”.

Ο βίος και οι λόγοι του Θεοδόχου Συμεών μας δίνουν αφορμή να τονίσουμε τα παρακάτω:

Πρώτον, ότι ο Θεοδόχος Συμεών εμαρτύρησε περί του Χριστού ότι δεν είναι άνθρωπος, έστω μεγάλος και σημαντικός, αλλά ο Θεάνθρωπος Κύριος, ο σαρκωθείς Θεός Λόγος, το σωτήριον του Θεού. Ότι είναι όχι απλώς ένας φωτισμένος διδάσκαλος, αλλά το Φώς του κόσμου, “Φώς εις αποκάλυψιν εθνών”. Επροφήτευσεν ακόμη ότι ο Χριστός είναι προορισμένος για την πτώση και ανύψωση πολλών και “εις σημείον αντιλεγόμενον” και ότι την καρδιά της Παναγίας θα την διαπεράση η ρομφαία του πόνου, για να φανερωθούν οι λογισμοί πολλών καρδιών.

Πράγματι, ο Χριστός είναι το Πρόσωπο εκείνο, το οποίο εχώρισε στα δύο την ανθρώπινη ιστορία. Είναι σημείο αντιλεγόμενο ο Ίδιος, οι εντολές Του και οι λόγοι Του. Κάποιοι τον δέχονται και κάποιοι άλλοι τον απορρίπτουν. Αυτοί που Τον αγαπούν και αποδέχονται τον χρηστό ζυγό και το ελαφρύ φορτίο Του είναι συνήθως οι λίγοι. Οι πολλοί δεν αντέχουν το κήρυγμα της αγάπης και είναι απρόθυμοι για αυταπάρνηση. Κανείς όμως δεν μένει αδιάφορος μπροστά στο μυστήριο της εσταυρωμένης Αγάπης. Ο Σταυρός του Χριστού, που για την Παναγία ήταν ρομφαία, θα είναι πάντοτε η αιτία της αποκάλυψης των λογισμών των ανθρωπίνων καρδιών και θα αποτελή για μεν τους άγευστους της αυθεντικής αγάπης και προσκολλημένους στο γράμμα του νόμου που αποκτείνει, σκάνδαλο, για δε τους “λογικούς” και σοφούς του αιώνος τούτου, μωρία. Αλλά για όλους εκείνους που βιώνουν την αγάπη ως σταυρό και τον σταυρό ως αγάπη, για όσους έχουν αυτή την λογική τρέλλα, που όμως έχει την δύναμη να θεραπεύη των “λογικών” την άλογη τρέλλα, για τους σωζομένους, θα είναι πάντοτε “Θεού δύναμις και Θεού σοφία”.

Δεύτερον, όταν ο Πρεσβύτης Συμεών φωτισμένος από το Άγιον Πνεύμα αναγνώρισε στο πρόσωπο του παιδίου τον Σωτήρα πάντων των λαών, ζητούσε την έξοδο από την παρούσα ζωή. Και παρ’ όλον ότι απέθνησκε εν τούτοις διατηρούσε την εσωτερική ειρήνη της ψυχής του, γιατί ήξερε ότι θα συνεχίση να ζη και να έχη κοινωνία με τον Θεό σε μια άλλη διάσταση ζωής. Είχε υπερβή τον θάνατο στα όρια της προσωπικής του ζωής, παρά το ότι δεν είχε ακόμη καταργηθή οντολογικά ο θάνατος με την Ανάσταση του Χριστού. Αυτό είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των Αγίων. Δεν φοβούνται τον θάνατο, αντίθετα μάλιστα τον επιθυμούν, επειδή γνωρίζουν εμπειρικά ότι η εκδημία της ψυχής από το σώμα και η προς τον Θεόν ενδημία δεν είναι θάνατος, αλλά μετάβαση “εκ του θανάτου εις την ζωήν”. Φεύγουν από την πρόσκαιρη αυτή ζωή με την βεβαιότητα της αιωνίου ζωής “εν τω Φωτί” και γι’ αυτό έχουν στην ψυχή βαθειά ειρήνη. Κάποτε ένας Ορθόδοξος μοναχός απέθνησκε και τον ερώτησε κάποιος συνασκητής του: “πώς αισθάνεσαι, πάτερ, τώρα που φεύγεις από την πρόσκαιρη ζωή και πορεύεσαι στην αιωνιότητα”; Και εκείνος γεμάτος ηρεμία και γαλήνη απάντησε με τον δικό του χαρακτηριστικό και απλό τρόπο: “Και εδώ με τον Θεό και εκεί με τον Θεό, παντού καλά είναι”.

Όταν ο άνθρωπος είναι υποδουλωμένος στα πάθη, προσκολλημένος στα υλικά πράγματα και έχη άγνοια της αιωνίου Θείας ζωής, μπροστά στο φάσμα του θανάτου αισθάνεται φόβο και ταραχή. “Ψυχή αμαρτωλός, αιχμάλωτος των παθών, δεν δύναται να έχη ειρήνην και χαράν εν τω Κυρίω έστω και αν κατέχη όλα τα πλούτη της γής, έστω και αν βασιλεύη εφ’ όλου του κόσμου. Εάν εις τοιούτον βασιλέα, ενώ εύθυμος διασκεδάζει εις συμπόσιον μετά των πριγκήπων του, καθήμενος επί του θρόνου εις όλην την δόξαν του, είπωμεν αίφνης: "Βασιλεύ, αποθνήσκεις εντός ολίγου", τότε η ψυχή του θα εταράττετο και θα έτρεμεν από τον φόβον και θα έβλεπε την αδυναμίαν του...Υπάρχουν πτωχοί, οίτινες δεν φοβούνται τον θάνατον, αλλά συναντούν αυτόν εν ειρήνη, ως ο Συμεών ο Θεοδόχος... Οποία ειρήνη υπήρχεν εις την ψυχή του Δικαίου Συμεών, δύνανται να καταλάβουν μόνον εκείνοι, οι οποίοι απέκτησαν την ειρήνη του Θεού, ή τουλάχιστον εδοκίμασαν αυτήν” (Όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, έκδ. α', σελ. 318).

Η εσωτερική ειρήνη της ψυχής συνδέεται άμεσα με την υποδοχή και αποδοχή του Χριστού, με την τήρηση όλων των εντολών Του και την υπέρβαση του θανάτου στα όρια της προσωπικής ζωής.

ΠΗΓΗ: Εκκλησιαστική Παρέμβαση

Η Υπαπαντή του Κυρίου

Το γεγονός της Υπαπαντής, που εξιστορεί ο Ευαγγελιστής Λουκάς στο β’ κεφάλαιο του Ευαγγελίου του, συνέβη σαράντα ημέρες μετά την γέννηση του Ιησού.

Σύμφωνα με τον Μωσαϊκό Νόμο, αν το πρώτο παιδί της οικογένειας ήταν αγόρι, αφιερωνόταν στον Θεό και συγχρόνως προσφερόταν για θυσία ένας αμνός ή ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια.

Το γράμμα των εντολών αυτών πληρούντες ο Ιωσήφ και η Παρθένος Μαρία, ανήλθαν την τεσσαρακοστή ημέρα από της γεννήσεως του Χριστού στο Ναό των Ιεροσολύμων, για να προσφέρουν τον Ιησού στον Θεό και να δώσουν την θυσία περί καθαρισμού. Το ζευγάρι υποδέχθηκε στο ναό ο υπερήλικας Προφήτης Συμεών, ο οποίος δέχθηκε τον Ιησού στην αγκαλιά του φωτισμένος από το Άγιο Πνεύμα, έχοντας λάβει αποκάλυψη από Αυτό ότι δεν θα απέθνησκε πρώτου δει Εκείνον, τον οποίο ο Κύριος και Θεός έχρισε Βασιλέα και Σωτήρα του κόσμου.

Η εορτή εισήχθη πρώτα στην Δύση προς κατάργηση των τελουμένων ειδωλολατρικών εορτών, κατά τις αρχές του Φεβρουαρίου, προς τιμήν του Πανός, ως καθαρώς θεομητορική εορτή. Αργότερα καθιερώθηκε και στην Ανατολή. Κατά μεν τον Γεώργιο Κεδρηνό η εορτή εισήχθη επί του αυτοκράτορα Ιουστινιανού του Α’ (518 – 527 μ.Χ.), κατά δε το Νικηφόρο Κάλλιστο ο μέγας Ιουστινιανός (525 – 565 μ.Χ.) διέταξε, το 542 μ.Χ., να εορτάζεται η Υπαπαντή του Σωτήρος σε όλη τη γη. Επειδή όμως διασώζονται σήμερα λόγοι – ομιλίες στην εορτή της Υπαπαντής, που χρονολογούνται πολύ πριν από τον 6ο αιώνα μ.Χ., εικάζεται ότι ο αυτοκράτορας Ιουστίνος εισήγαγε την εορτή στην Κωνσταντινούπολη. Η εορτή της Υπαπαντής, στην Κωνσταντινούπολη, ετελείτο στο ναό των Βλαχερνών, όπου παρευρίσκονταν και οι βασιλείς.

Απολυτίκιον. Ήχος α’.

Χαίρε Κεχαριτωμένη Θεοτόκε Παρθένε· εκ σου γαρ ανέτειλεν ο Ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών, φωτίζων τους εν σκότει. Ευφραίνου και συ Πρεσβύτα δίκαιε, δεξάμενος εν αγκάλαις τον ελευθερωτήν των ψυχών ημών, χαριζόμενον ημίν και την Ανάστασιν.

Κοντάκιον. Ήχος α’.

Ο μήτραν παρθενικήν αγιάσας τω τόκω σου, και χείρας του Συμεών ευλογήσας ως έπρεπε, προφθάσας και νυν έσωσας ημάς, Χριστέ ο Θεός. Αλλ’ ειρήνευσον εν πολέμοις το πολίτευμα, και κραταίωσον βασιλείς ους ηγάπησας, ο μόνος φιλάνθρωπος.

Μεγαλυνάριον.

Σήμερον η Πάναγνος Μαριάμ, τω Ναώ προσάγει, ώσπερ βρέφος τον Ποιητήν, ον εν ταις αγκάλαις, ο Πρέσβυς δεδεγμένος, Θεόν αυτόν κηρύττει, καν σάρκα είληφε.

ΠΗΓΗ: Μέγας Συναξαριστής

Ακούστε το Απολυτίκιο της Υπαπαντής

Η σημαντικότερη προσωπικότητα που ανέδειξε η Αιτωλοακαρνανία

Μια ενδιαφέρουσα διαδικτυακή ψηφοφορία πραγματοποιήθηκε τις προηγούμενες ημέρες στο αγρινιώτικο blog «agrinionews».

Το θέμα της ψηφοφορίας ήταν: "Ποια προσωπικότητα θεωρείτε ως την πιο σημαντική που ανέδειξε η περιοχή της Αιτωλίας και της Ακαρνανίας;"

Με συντριπτική διαφορά επιλέχθηκε από τους αναγνώστες του blog, ως πρώτη επιλογή, η μορφή του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού (ποσοστό 42%). Τη δεύτερη θέση κατέλαβε ο Χαρίλαος Τρικούπης (ποσοστό 22%) και την τρίτη θέση, ο Ευάγγελος Παπαστράτος (ποσοστό 10%).

Τα ονόματα των Αιτωλοακαρνάνων που συμπεριλήφθηκαν στην ψηφοφορία ήταν: ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Χαρίλαος Τρικούπης, ο Ευάγγελος Παπαστράτος, ο Xρήστος Καψάλης, ο Γιάννης Βλαχογιάννης, ο Κωστής Παλαμάς, ο Κώστας Χατζόπουλος, η Μαρία Δημάδη, ο Χρήστος Καπράλος, ο Δημήτριος Παπαχαραλάμπους, ο Μεγιστίας ο Ακαρνάν και ο Φίλιππος ο Ακαρνάν.

Θεωρούμε ότι και με τον τρόπο αυτό, αναδεικνύετε για μια ακόμη φορά, η ευλάβεια, ο σεβασμός και η αγάπη που τρέφει ο λαός της Αιτωλοακαρνανίας στην μεγάλη μορφή του δικού μας Αγίου, του μεγάλου εθνομάρτυρος και ιερομάρτυρος Αγίου Κοσμά του Αιτωλού και στην προσφορά του στο σκλαβωμένο γένος.

Περισσότερες πληροφορίες στη σελίδα

http://agrinio-news.blogspot.com/