Ο Άγιος Αυτόνομος

Ο Άγιος Αυτόνομος ήταν επίσκοπος στην Ιταλία και είχε στην επισκοπή του πλούσια χριστιανική δράση. Όταν άρχισε ο διωγμός του Διοκλητιανού εγκατέλειψε τη θέση του, και πήγε στους Σώρεους της Μ. Ασίας. Εκεί εγκαταστάθηκε στο σπίτι ενός χριστιανού, του Κορνήλιου και συνέχιζε να διδάσκει το Ευαγγέλιο. Στη συνέχεια μετέβη στην Λυκαονία και στην Ισαυρία για να συνεχίσει το έργο του. Πριν ξεκινήσει το ταξίδι του χειροτόνησε διάκονο τον Κορνήλιο. Ύστερα από καιρό όταν επέστρεψε στους Σωρεούς, και είδε το πολύ καλό έργο πού είχε κάνει να ασπαστούν τον χριστιανισμό πολλοί άνθρωποι, τον χειροτόνησε ιερέα. Αφού επισκέπτεται πολλές περιοχές στον Εύξεινο Πόντο επιστρέφει πάλι κοντά στον Κορνήλιο και τον χειροτονεί επίσκοπο. Το θεάρεστο έργο πού έχει κάνει ο άγιος Αυτόνομος ενοχλεί τούς ειδωλολάτρες και τον σκοτώνουν με λιθοβολισμό την ώρα πού λειτουργούσε μέσα στο ναό.

Απολυτίκιο. Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης.

Εκ Δυσμών ανατείλας ως αστήρ ουρανόφωτος, και προς την Εώαν εκλάμψας, ταις ακτίσι των τρόπων σου, τον Ήλιον της δόξης Ιησούν, εδόξασας αθλήσει σου στερρή· δια τούτο εδοξάσθης θεουργικώς, Αυτόνομε Πατήρ ημών. Δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου, πάσιν Ιάματα.

Έναρξη νέας σχολικής χρονιάς

Τον καθιερωμένο αγιασμό για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς που ξεκίνησε σήμερα, τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Κοσμάς στο Αγρίνιο (Γυμνάσιο Αγίου Κωνσταντίνου και 1ο Λύκειο) και στα Λύκεια (1ο και 2ο) Μεσολογγίου.

Ο Σεβασμιώτατος απευθύνθηκε με θερμά λόγια στα παιδιά και τα προέτρεψε να μελετούν και να αξιοποιούν τον χρόνο τους, να σέβονται τους καθηγητές τους και να μένουν μακριά από ζημιογόνες επιδράσεις. Τους ευχήθηκε καλή σχολική χρονιά και πλούσιο τον φωτισμό του Θεού στην μαθητική τους πορεία.

Μετά τον αγιασμό είχε την ευκαιρία να συναντηθεί και με τους εκπαιδευτικούς, Διευθυντές και Καθηγητές των Σχολείων, με τους οποίους αντάλλαξε απόψεις και είχε εγκάρδια συνομιλία εκφράζοντάς τους, για μία ακόμα φορά την αγάπη του και την εκτίμησή του για το σπουδαίο έργο που επιτελούν.

Σε όλα τα σχολεία της Ιεράς Μητροπόλεως αναγνώσθηκε, από τους ιερείς που τέλεσαν την ακολουθία του αγιασμού το σχετικό μήνυμα που απέστειλε ο Σεβασμιώτατος προς τους μαθητές και τις μαθήτριες όλων των σχολικών βαθμίδων.

Ο Άγιος Ευφρόσυνος ο μάγειρας

Υπήρξε αγράμματος, αλλ' αληθινά ευσεβής και πιστός. Έκανε οικονομίες με στερήσεις του εαυτού του, μόνο και μόνο για να κάνει ελεημοσύνες. Το επάγγελμα του, του επέτρεπε να τρώει πρώτος τα καλύτερα φαγητά. Αυτός όμως, δεν θέλησε να το μεταχειριστεί ποτέ. Έτρωγε με μεγάλη ευχαρίστηση τα χόρτα και τις ελιές του, τη στιγμή πού έβραζαν ή έψηναν μπροστά του τα ορεκτικότερα κρέατα και τα προκλητικότερα ψάρια. Κατόπιν ό Ευφρόσυνος πήγε σε μοναστήρι, όπου και εκεί εξασκούσε το έργο του μαγείρου. Αλλ' αυτός, αντίθετα από ότι στα κοσμικά ξενοδοχεία, στο μοναστήρι έφτιαχνε μετριότατο φαγητό. Σέ μερικούς πού τον ειρωνεύονταν γι' αυτή του την κατάσταση, ό Ευφρόσυνος με πραότητα απαντούσε: "Ή καλή μαγειρική δεν είναι τόσο καλός βοηθός για την βασιλεία των ουρανών. Την πολλή ευφροσύνη πού ζητούν τα σώματα, θα τη χάσουν κατ' ανάγκην οι ψυχές. Και εγώ δεν έχω εδώ προορισμό να σας κολάσω". Τελικά ό Ευφρόσυνος, πέθανε σ' ένα ερημικό ησυχαστήριο. Και ή Εκκλησία, πού ξέρει ότι στην αιώνια ζωή δεν έχει κανένα ανώτερο δικαίωμα από έναν μάγειρα, ένας βασιλιάς ή φιλόσοφος, ανέγραψε μεταξύ των αγίων της τον μάγειρο Ευφρόσυνο, επειδή ήξερε και να πιστεύει και να ζει κατά το θέλημα του Θεού.

ΠΗΓΗ: http://www.synaxaristis.googlepages.com/11σεπτεμβριου

Μήνυμα του Σεβ. Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. ΚΟΣΜΑ, για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς 2009-2010

Αγαπητά μου παιδιά,

Τώρα στην αρχή της σχολικής χρονιάς, μαζί με τις ευχές των γονέων, των οικείων, των εκπαιδευτικών σας, των φίλων σας, θέλω και εγώ ως πνευματικός σας πατέρας να προσθέσω και τις δικές μου ειλικρινείς πατρικές ευχές για τη νέα σχολική σας περίοδο και την αρίστη προοδό σας.

Αρχίζετε κι εφέτος τον αγώνα σας για να πλουτίσετε τις γνώσεις σας, να ανεβείτε στις τάξεις της σχολικής βαθμίδος, να ετοιμάσετε τον εαυτό σας για τις ανώτερες και επιτυχημένες σπουδές.

Οι γονείς σας, που πολύ σας αγαπούν, μαζί με τους εκπαιδευτικούς σας σας έχουν εξασφαλίσει τις καλύτερες προϋποθέσεις για την επιτυχία σας. Με ευγνωμοσύνη αξιοποιείστε τον κόπο και τις θυσίες των γονέων σας με την μελέτη σας και την επιμέλειά σας αλλά και την ανύστακτο φροντίδα των εκπαιδευτικών σας, με το να προσέχετε τη διδασκαλία τους, να τους σέβεσθε, να είσθε συνεπείς και υπάκουοι στις σοφές οδηγίες τους.

Αξιοποιείστε τον χρόνο που σας προσφέρεται, μελετάτε με σύστημα και πρόγραμμα, με συνέπεια, με αγάπη στα μαθήματά σας. Ελευθερώστε το νου σας, την προσοχή σας, τη νεανική σας ζωή από φθοροποιές επιδράσεις του κόσμου.

Παιδιά μου,

Πιστέψτε ότι δε σας αγαπούν όλοι, όσοι χαμογελούν γύρω σας δεν είναι πάντα ειλικρινείς απέναντί σας. Προσέχετε ποιοί σας πλησιάζουν. Απομακρυνθήτε από οτιδήποτε που δεν έχει σχέσι με την πρόοδό σας για να αποδώσετε στην μελέτη σας και να επιτύχετε. Για να μένετε ελεύθεροι από ζημιογόνες επιδράσεις και απρόσκοπτα να βαδίζετε στην πρόοδο, θελήστε να δυναμώσετε την πίστι σας στην παρουσία, στην παντοδυναμία, στην πανσοφία, στην αγάπη, στον φωτισμό του Χριστού μας.

Ο Χριστός μας είναι ο Θεός ο αληθινός, ο μόνος που νίκησε τη φθορά και τον θάνατο, αναστήθηκε «εκ νεκρών» και χαρίζει ολοκληρωμένη ζωή στον νέο και τη νέα. Δεχθήτε τη φωνή του Χριστού, ακούστε την, φέρετε το Χριστό στη ζωή σας. Πιστεύω πως εφέτος υπεύθυνα και σοβαρά θα μαθητεύσετε και θα αγωνιστείτε.

Πατρικά σας εύχομαι με τον φωτισμό του Χριστού μας, με την συνεπή μελέτη σας και την αδιάκοπη προσφορά των καλών εκπαιδευτικών σας να επιτύχετε και να χαίρεσθε αυτή τη νέα σχολική χρονιά.

Ο Χριστός μαζί σας,

+ Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ

Ο Αγιασμός *

του Αρχιμ. Αναστασίου Καντάνη,
Αρχιερατικού Επιτρόπου Μεσολογγίου

Με τον καθιερωμένο αγιασμό ξεκίνησε και το φετινό σχολικό έτος. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας τέλεσε την ακολουθία του αγιασμού και απευθύνθηκε με θερμά πατρικά λόγια στους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς, στα Ενιαία Λύκεια, 4ο Αγρινίου και 1ο και 2ο Μεσολογγίου. Το ίδιο έκαναν και οι ιερείς σε όλα τα υπόλοιπα Λύκεια, Γυμνάσια, Δημοτικά, Νηπιαγωγεία και Παιδικούς Σταθμούς της Μητροπόλεώς μας.

Οι μαθητές όλων των βαθμίδων, μαζί με τους δασκάλους, τους καθηγητές και τους γονείς τους, ήταν παρόντες για μια ακόμη χρονιά. Ωστόσο όμως, τίθεται το ερώτημα: μετείχαν στον Αγιασμό συνειδητά ή παρακολούθησαν για άλλη μια φορά μια καθιερωμένη πράξη με την οποία ξεκινά η νέα σχολική χρονιά; Σίγουρα είναι μια καθιερωμένη τελετή, αλλά όχι τυχαία. Είναι μια αγιαστική πράξη και όχι ένα κατάλοιπο του παρελθόντος. Έχει ουσιαστικό περιεχόμενο που αν είχε προσεχθεί δεν θα υπήρχαν προβλήματα κρίσεως στην Εκπαίδευση.

Είναι αλήθεια ότι ζούμε σε μια εποχή κρίσεως, χωρίς όμως να έχουμε κατανοήσει το τι είδους κρίση επικρατεί. Η κρίση δεν έγκειται ούτε στα κτίρια, ούτε στα βιβλία, ούτε και στην Παιδεία γενικότερα. Η κρίση αφορά στην αδυναμία να κατανοήσουμε την ουσία της εκπαιδεύσεως. Αλλά τι είδους εκπαίδευση πρέπει να προσφερθεί στην σημερινή μας νεότητα που ζει σ’ ένα περιβάλλον σύγχυσης, χωρίς προορισμό;

Βλέποντας καθημερινά τις σχολικές αντιδράσεις των νέων, τίθεται το ερώτημα: «αγαπά ο μαθητής το σχολείο;» Ενώ θα έπρεπε να ρωτήσουμε: «η σημερινή εκπαίδευση είναι ουσιαστική; Εγγίζει τον μαθητή και τον προορισμό του σχολείου;»

Όμως, ούτε τα ερωτήματα και οι διαπιστώσεις, ούτε τα «πως» και τα «γιατί», θα μπορέσουν να δείξουν την έξοδο από το «τούνελ της κρίσεως». Διέξοδο θα βρούμε μόνο αν κατανοήσουμε ότι η Αγιαστική Θεία Χάρη είναι εκείνη που φωτίζει το δρόμο του ανθρώπου. Ότι ο νέος, ο μαθητής, ο ώριμος, ο δάσκαλος, ο καθηγητής χρειάζεται τον αγιασμό της ζωής του. Ότι, ο Αγιασμός πετυχαίνει την αποκάλυψη της αληθινής εκ-παιδεύσεως, την σύζευξη της γνώσης με την αρετή, μιας εκπαιδεύσεως που αποσκοπεί στον φωτισμό της καρδιάς του ανθρώπου. Γιατί, στην καρδιά των ανθρώπων συντελείται η ουσία της παιδείας. Τούτο ακριβώς αγιάζει η Εκκλησία μας.

Στην καταλυκτήρια ευχή της ακολουθίας του αγιασμού ο Επίσκοπος ή ο Ιερεύς εύχεται: «Συ Κύριε … λάμψον εν ταις καρδίαις των ενταύθα διδασκόντων και διδασκομένων την επίγνωσιν της σης αληθείας, και το φως σου το αΐδιον· δος αυτοίς πνεύμα σοφίας, πνεύμα συνέσεως…»!



* Δημοσιεύθηκε στο αφιέρωμα "ΝΕΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΚ-ΠΑΙΔΕΥΣΗ", του 3ου Τεύχους του Περιοδικού "ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ"

Οι Αγίες Μηνοδώρα, Μητροδώρα και Νυμφοδώρα

Ήταν αδελφές και κατάγονταν από τη Βιθυνία. Ή λάμψη της παρθενίας και ή ωραιότητα των ψυχών και των σωμάτων τους, έκαναν τις τρεις αδελφές να είναι καύχημα των χριστιανών. Οι φροντίδες και οι συνήθειες του κόσμου δεν τις απασχολούσαν. Ή μόνη τους φροντίδα ήταν "μετά αιδούς και σωφροσύνης κοσμείν εαυτάς, ή εν πλέγμασιν ή χρυσώ ή μαργαρίταις ή ιματισμώ πολυτελεί". Δηλαδή "φρόντιζαν να στολίζουν τον εαυτό τους με συστολή και σωφροσύνη και όχι με φιλάρεσκα πλεξίματα των μαλλιών τους ή με χρυσά ή μαργαριτένια κοσμήματα ή με ρούχα πολυτελή".

Για την αγάπη, λοιπόν του Χριστού, άφησαν την πατρίδα τους και πήγαν να κατοικήσουν σε ένα λόφο, κοντά στα Πύθια θερμά λουτρά. Εκεί ασκήτευαν και καλλιεργούσαν ακόμα περισσότερο τη σωφροσύνη τους. Γι' αυτό αξιώθηκαν από το Θεό να θεραπεύουν ασθένειες, και έτρεχε κοντά τους πλήθος κόσμου. Όταν το έμαθε αυτό ο έπαρχος Φρόντων, έστειλε και συνέλαβε τις τρεις αδελφές. Βλέποντας, όμως τη φρόνηση και τη σύνεση, αλλά και την αφοβία με την οποία τον αντιμετώπισαν, διέταξε και τις βασάνισαν με τα πιο φρικτά βασανιστήρια. Όλες υπέμειναν με ανδρεία τα μαρτύρια και έτσι ένδοξα παρέδωσαν τις ψυχές τους στο νυμφίο τους Χριστό (290 μ.Χ.). Ο έπαρχος θέλησε να κάψει τα σώματα τους, αλλά οι φλόγες έκαψαν τον ίδιο και έπειτα καταρρακτώδης βροχή έσβησε τη φωτιά. Τα σώματα των τριών παρθένων τάφηκαν με σεβασμό από τους χριστιανούς.

Απολυτίκιο. Ήχος α'. Τους τρεις μεγίστους φωστήρας.

Τάς τρεις ένδοξους Παρθένους και Άθληφόρους θεόφρονας, τάς συνδεδεμένος ένθέως, αδελφική οικειότητι, τάς καλλιρόους πηγάς της ευσέβειας, τάς αναβλύζουσας, μαρτυρικών αγώνων χάριν άέναον, την θείαν Μηνοδώραν, και την Μητροδώραν την ένδοξον, συν τη κλυτή Νυμφοδώρα, τη εν πάσι καρτερόφρονι, πάντες οι τρυφώντες των άθλων αυτών, συνδραμόντες ύμνοις τιμήσωμεν αύταί γαρ τη Τριάδι, υπέρ ημών αεί πρεσβεύουσι.

Kοντάκιον Ήχος δ’. Ο υψωθείς.

Υπέρ Τριάδος καρτερώς εναθλούσαι, τον πολυμήχανον εχθρόν ετροπώσασθε, αδελφικώς τω πνεύματι συνδούμεναι, όθεν εισωκίσθητε, συν ταις πέντε Παρθένοις, προς τον επουράνιον, Αθληφόροι νυμφώνα, και συν Αγγέλοις τω παμβασιλεί, εν ευφροσύνη απαύστως παρίστασθε.


ΠΗΓΗ: http://www.pigizois.net/sinaxaristis/09/10_09.htm

Μνήμη των Δικαίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης

Η σύναξη των δικαίων γονέων της Υπεραγίας Θεοτόκου, σύμφωνα με την αρχαία εκκλησιαστική, παράδοση, ορίστηκε την επομένη του Γενεσίου της Θεοτόκου, για τον λόγο ότι αυτοί έγιναν πρόξενοι της παγκόσμιας σωτηρίας με την γέννηση της αγίας θυγατέρας τους. «Τελείται δε η σύναξις αυτών εν τω εξαέρω οίκω της Θεοτόκου, πλησίον της μεγάλης εκκλησίας εν τοις Χαλκοπρατείοις».

Να αναφέρουμε, λοιπόν, ότι ο Ιωακείμ ήταν γιος του Ελιακείμ από τη φυλή του Ιούδα και απόγονος του Δαβίδ. Έκπτωτος του θρόνου, ιδιώτευε στην Ιουδαία και το περισσότερο χρονικό διάστημα στην Ιερουσαλήμ, όπου είχε μέγαρο με βασιλικό κήπο. Παντρεύτηκε την Άννα, θυγατέρα του Ματθάν Ιερέως από τη φυλή του Λευίκαι της Μαρίας, γυναικός αυτού, από τη φυλή του Ιούδα. Επειδή οι φυλές, Βασιλική και Ιερατική, συγγένευαν μεταξύ τους, διότι η Βασιλεία εθεωρείτο ίση με την Ιεροσύνη, δεν έδιναν ούτε έπαιρναν θυγατέρες από της φυλές που θεωρούνταν κοινές. Έτσι λοιπόν, αφού θεάρεστα πέρασε τη ζωή του, το άγιο αυτό ζευγάρι, ο μεν Ιωακείμ πέθανε οκτώ χρόνια από τα Εισόδια της κόρης του Μαρίας σε ηλικία 92 ετών, η δε Άννα 11 μήνες μετά τον θάνατο του Ιωακείμ, σε ηλικία 83 ετών.

Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α. Τον συνάναρχον Λόγον.

Η Δυάς η αγία και Θεοτίμητος, Ιωακείμ και η Άννα ως του Θεού ανχιστείς, ανυμνείσθωσαν φαιδρώς ασμάτων κάλλεσιν ούτοι γαρ έτεκον ημιν, την τεκούσαν υπέρ νουν, τον άσαρκον βροτωθέντα, εις σωτηρίαν του κόσμου, μεθ’ ης πρεσβεύουσι σωθήναι ημάς.

Κοντάκιον Ήχος β’. Τα άνω ζητών.

Ευφραίνεται νυν, η Άννα της στειρώσεως, λυθείσα δεσμών, και τρέφει την πανάχραντον, συγκαλούσα άπαντας ανυμνήσαι τον δωρησάμενον, εκ νηδύος αυτής τοις βροτοίς, την μόνην Μητέρα και απείρανδρον.

ΠΗΓΗ: http://www.synaxaristis.googlepages.com/9σεπτεμβριου