Προετοιμασία για την Ενθρόνιση του Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας

 

 

Την Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2022 πραγματοποιήθηκε προσύσκεψη στα Γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, στην Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου για την προετοιμασία της Ενθρονίσεως του νέου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνού.

Την σύσκεψη συγκάλεσε ο Σεβασμιώτατος Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος και συμμετείχαν εκπρόσωποι του Δημάρχου Μεσολογγίου, του 2/39 Συντάγματος Ευζώνων και της Αστυνομικής Διευθύνσεως Αιτωλίας.

Η ακριβής ημερομηνία της Ενθρονίσεως θα οριστεί μετά την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος αναγνωρίσεως του νέου Μητροπολίτου και την Διαβεβαίωση ενώπιον της Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κυρίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου.

Μετά την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος και εν όψει της Ενθρονίσεως θα γίνει εκ νέου σύσκεψη για να καθορισθούν οι λεπτομέρειες της υποδοχής και της τελετής.

Γραπτό θεῖο κήρυγμα Κυριακῆς ΣΤ´ Λουκᾶ

 

(23 Ὀκτωβρίου 2022)

Ἡ δύναμη τοῦ Ὀνόματος

 

«ἰδών δέ τόν Ἰησοῦν καί ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καί φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· τί ἐμοί καί σοί, Ἰησοῦ, υἱέ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου;» (Λουκ. η', 28)

 

Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Ὁ δαιμονισμένος τῶν Γαδαρηνῶν ἔκραξε, ἔπεσε στά πόδια τοῦ Χριστοῦ καί εἶπε: Τί σχέση ὑπάρχει μεταξύ μας, υἱέ τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψί­στου; (Λουκ. η', 28). Ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ ἦταν τρομερή γιά τούς δαίμονες, πού ὑπῆρχαν μέσα στόν δυστυχισμένο ἐκεῖνο ἄνθρωπο. Αὐτήν τήν μεγάλη δύναμη ἔχει καί τό Ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ, πού δηλώνει τήν παρουσία Του, γι᾿ αὐτό καί οἱ Πατέρες συνιστοῦν συχνά νά προσευχόμαστε μέ τήν «εὐχή» τοῦ Ἰησοῦ, γιά νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό τήν καταλή­στευση καί τήν καταδυναστεία τοῦ διαβόλου.

 Εἶναι ὅμως ἀπαραίτητο νά κατανοήσουμε τήν σημασία, τίς ἰδιό­τητες καί τήν φύση τοῦ Ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ. Ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης στό τέλος τοῦ Εὐαγγελίου του γράφει: «Ταῦτα γέγραπται ἵνα πιστεύσητε ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστός ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ καί ἵνα πιστεύοντες ζωήν ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι Αὑτοῦ». (Ἰω. κ', 31). Καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφει: «Ἐχαρίσατο αὐτῷ ὁ Θεός ὄνομα τό ὑπέρ πᾶν ὄνομα, ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καί ἐπιγείων καί καταχθονίων...» (Φιλ. β', 9-10). Τήν δύναμη τοῦ Ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ μποροῦμε νά τήν δοῦμε στά ὅσα θά γραφοῦν στήν συνέχεια.

 Ὁ Θεός πού ὡς πρός τήν Οὐσία Του εἶναι ἀνώνυμος καί ἄγνω­στος, ὡς πρός τίς Ἐνέργειές Του εἶναι γνωστός καί «ὀνομαστός». Γνω­ρίζουμε ἀπό τήν Ἁγία Γραφή ὅτι ὁ Θεός ἀπεκάλυπτε διαδοχικά τόν Ἑαυτό Του στούς ἀνθρώπους διά τῶν Ὀνομάτων. Κάθε ἀποκάλυψη ἑνός νέου Ὀνόματος στούς Προφῆτες σήμαινε τήν ἀποκάλυψη μιᾶς ἐνέργειας τοῦ Θεοῦ. Τό Ὄνομα εἶχε διπλῆ σημασία, κατά τόν ἅγιο Σωφρόνιο τόν ἁγιορείτη. Ἀφ᾿ ἐνός μέν φανέρωνε τήν παρουσία τοῦ Ζῶντος Θεοῦ, ἀφ᾿ ἑτέρου δέ προσέφερε γνώση Αὐτοῦ. Ἔτσι, τό ὄνομα «Ἰησοῦς» δείχνει τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ ὡς Σωτῆρος καί ὅτι Αὐτός εἶναι καί ἡ Σωτηρία καί ἀκόμη δείχνει ὅτι ὁ Θεός πῆρε τήν δική μας φύση καί ἄρα εἶναι δυνατόν νά γίνουμε τέκνα Θεοῦ.

 Αὐτό τό αἰσθάνονται οἱ ἅγιοι, πού ὅταν ἐπικαλοῦνται αὐτό τό Ὄνο­μα γεμίζουν ἀπό τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι, μέ τήν ἐπίκληση αὐτοῦ τοῦ Ὀνόματος οἱ ἄνθρωποι ἐκδιώκουν τόν πονηρό δαίμονα, ἀποκτοῦν τήν ἀληθινή ζωή, πού εἶναι γνώση τοῦ Θεοῦ. Ἡ προσευχή τοῦ Ἰησοῦ, τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν» εἶναι, ὅπως γράφει ὁ ἅγιος Συμεών Θεσσαλονίκης, καί «προσευχή καί ὑπόσχεση καί ὁμολογία πί­στεως, χορηγός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί θείων δώρων, κάθαρση καρδίας, ἐξο­ρία δαιμόνων, σκήνωμα Ἰησοῦ Χριστοῦ, πηγή πνευματικῶν ἐννοιῶν καί θείων λογισμῶν, ἄφεση ἁμαρτιῶν, ἰατρεῖον, ἄσυλο ψυχῶν καί σω­μάτων, χορηγός θείου φωτισμοῦ, φρέαρ τοῦ θείου ἐλέους, πρέσβυς δι᾿ ἀποκάλυψιν τῶν μυ­στη­ρίων τοῦ Θεοῦ».

Ὁ Χριστός, ρώτησε τόν δαιμονισμένο ποιό ἦταν τό ὄνομά του καί ὅσοι ἦταν μέσα του ἀπάντησαν: «Λεγεών· ὅτι πολλά δαιμόνια εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν» (Λουκ. η', 30). Αὐτό δείχνει τήν καταστρεπτική, ἐξου­θενωτική καί τυραννική ἐνέργεια τοῦ διαβόλου.

Ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής γράφει ὅτι ὁ ἄνθρωπος συνεχῶς βρίσκεται κάτω ἀπό τήν ἐπιρροή καί τήν πολεμική μανία τῶν δαιμόνων. Ὅλος ὁ ἄνθρωπος (ψυχή καί σῶμα) ὑπόκειται στήν ἐπήρεια καί στήν αἰχμαλωσία τοῦ Σατανᾶ. Οἱ δαίμονες ἐνεργοῦν σέ ὅλα τά μέρη τῆς ψυχῆς καί στό σῶμα. Ἄλλοι ἀπό τούς δαίμονες παραπλανοῦν τόν ἄνθρωπο στόν ζόφο τῆς ἁμαρτίας καί τῆς ἀγνοίας διά τῶν αἰσθήσεων, ἄλλοι ἐνεργοῦν διά τῶν ἐμπαθῶν λογισμῶν, ἄλλοι χρησιμο­ποιώντας τό σῶμα ἐξάπτουν τά πάθη στήν ψυχή καί δημιουργοῦν ἀκάθαρτες φαντασίες.

Ἑπομένως, οἱ δαίμονες πάντοτε ἐνεργοῦν διά τῶν λογισμῶν, τῶν ἐπιθυμιῶν καί τῶν παθῶν, ἀλλά μερικές φορές καταλαμβάνουν καί τόν ἐγκέφαλο τοῦ ἀνθρώπου καί ἔτσι δαιμονίζεται ὁ ἄνθρωπος ὁλοκληρωτικά. Τότε δέν ὁμιλεῖ ὁ ἄνθρωπος, ἀλλά ὁμιλεῖ ὁ ἴδιος ὁ διάβολος δι᾿ αὐτοῦ. Αὐτό τό βλέπουμε στό περιστατικό πού περιγράφει τό σημερινό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα. Μόλις πλησίασε ὁ Χριστός τόν δαιμονισμένο ἄν­θρωπο μίλησαν τά δαιμόνια καί συγχρόνως αὐτά παρεκάλεσαν τόν Χριστό νά τούς ἐπι­τρέψη νά εἰσέλθουν στούς χοίρους καί νά μή διατάξη νά ὁδηγηθοῦν στήν ἄβυσσο.

 Αὐτό φανερώνει μιά μεγάλη ἀλήθεια. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφει: «Καί πνεύματα προφητῶν προφήταις ὑποτάσσεται» (Α' Κορ. ιδ', 32). Δηλαδή, τό Ἅγιο Πνεῦμα, ὅταν ἔρχεται στόν ἄνθρωπο, δέν τοῦ ἀφαιρεῖ τήν ἐλευθερία. Ὁ Προφήτης βιώνει μεγάλες καταστάσεις Χά­ριτος, χωρίς νά χάνη τό ἀνθρώπινο στοιχεῖο, τήν λο­γική του, τήν ἐλευ­θε­ρία του. Ἔτσι, τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶπε στούς Εὐαγγελιστάς τό τί θά γράψουν, ἐνῶ τό πῶς θά τό γράψουν ἦταν θέμα τοῦ κάθε Εὐαγγελι­στοῦ.

 Αὐτό ὅμως δέν συμβαίνει καί μέ τά πονηρά πνεύματα. Ὅταν κα­τα­λαμβάνουν τόν ἄνθρωπο, τοῦ στεροῦν τήν ἐλευθερία καί αὐτά ὁμι­λοῦν δι᾿ αὐτοῦ. Ὁ ἄνθρωπος γίνεται ἄλαλος καί κωφός. Τό βλέπουμε στούς δαιμονισμένους πού καί σήμερα συναντᾶμε στά ἱερά προσκυ­νήματα τῶν ἁγίων. Ἀπό τόν τρόπο τῆς ὁμιλίας καί ἀπό τό περιεχόμενο τῶν λόγων τους φαίνεται ὅτι ὑπάρχει κάποιος ἄλλος μέσα τους, πού τούς ἐξα­ναγκά­ζει νά κάνουν ὅ,τι δέν θέλουν αὐτοί οἱ ἴδιοι.

Τελικά, ὁ διάβολος, ὅπως εἴδαμε στό σημερινό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα, ἀφαιρεῖ ἀπό τόν ἄνθρωπο τό ἱμάτιο, δηλαδή τήν στολή τοῦ Βαπτίσματος, τόν ὁδηγεῖ ἔξω ἀπό τήν οἰκία, δηλαδή ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία, τόν κάνει νά παραμένη στά μνήματα, δηλαδή στά νεκρά ἔργα τῆς ἁμαρτίας καί τόν ἀλλοτριώνει ἀπό τόν ἑαυτό του. Ὁ Χριστός κάνει τόν ἄνθρωπο «ἱματισμένον καί σωφρονοῦντα», διαμένοντα στήν Ἐκκλησία.

 Γι᾿ αὐτό, ἄς προσευχόμαστε μέ ὅλη τήν δύναμη τῆς ψυχῆς μας μέ τήν «εὐχή» τοῦ Ἰησοῦ: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν».

Ὁ Τοποτηρητής Μητροπολίτης

+ Ὁ Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱερόθεος

 

Γραπτό θεῖο κήρυγμα Κυριακῆς Δ´ Λουκα

 

(Ἁγίων Πατέρων Ζ´ Οἰκ. Συνόδου)

(16 Ὀκτωβρίου 2022)

Ἡ ἐκκλησιαστική διδαχή

«ὁ σπόρος ἐστίν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ» (Λουκ. η', 11)

 

Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Ἡ ἑρμηνευτική διδασκαλία τῆς παραβολῆς τοῦ Σπορέως καί ἡ διασάφηση ὅτι ὁ σπόρος εἶναι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἕνα ἀπό τά μυστήρια τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, πού ἀξιώθηκαν καί ἀξιώνονται νά γνωρίσουν οἱ μαθητές τῆς οὐράνιας αὐτῆς Βασι­λείας. Αὐτή εἶναι ἡ μεγάλη ἀξία τοῦ κηρύγματος μέσα στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ἀποκάλυψη καί ἑρμη­νεία τῶν μυστηρίων τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, σέ αὐτούς πού τήν ἀναζητοῦν. Εἶναι μιά πραγματική ἱερουργία, μιά μετα­μορφωτική δύναμη. Αὐτή ἡ βασική διδα­σκα­λία θά ἑρμηνευθῆ στά ἑπόμενα.

Σέ κάθε εὐχαριστιακή καί λατρευτική σύναξη γίνεται ἀνάγνωση τῶν εὐαγγελικῶν καί ἀποστολικῶν περικοπῶν, πού ἐπελέγησαν ἀπό τήν Ἐκκλησία καί ἔπειτα ἀκολουθεῖ ἡ ἑρμηνεία τους.

 Ἔτσι, ὁ λόγος τοῦ Λόγου ἔχει ζωή, δύναμη μεταμορφωτική. Ὅταν αὐτός ὁ λόγος ἀναλύεται στήν θεία Λειτουργία ἀπό τούς ἁγίους, πού ἑνώθηκαν μέ τόν Λόγο Χριστό, συντελεῖ στήν πνευματική καρποφορία τῶν Χριστιανῶν, ἄν καί αὐτοί διαθέτουν τίς κατάλληλες προϋποθέσεις. Τό κήρυγμα εἶναι ἀναπό­σπαστο τμῆμα τῆς θείας Λειτουρ­γίας καί τῆς Λατρείας καί μέσα στήν ἀτμόσφαιρά τους πρέπει νά γίνεται.

Λέγεται αὐτό γιατί, δυστυχῶς, πολλοί Χριστιανοί θεωροῦν τό κήρυγμα ὡς ἕνα ξένο στοιχεῖο μέσα στήν θεία Λειτουργία. Καί ὅταν ἔρχεται ἡ ὥρα τοῦ κηρύγματος δυσανασχετοῦν κατά ποικίλους τρόπους. Βέβαια, ἔχει μεγάλη σημασία τό τί λέγεται καί ἀπό ποιόν λέγεται στό κήρυγμα. Αὐτό θά τό δοῦμε πιό κάτω.

 Ἐδῶ πρέπει νά τονισθῆ ἡ ἀλήθεια ὅτι συνήθως δέν θέλουν νά ἀκοῦνε κήρυγμα ὅσοι ἔχουν μάθει νά ζοῦν συναισθηματικά μέσα στήν Λατρεία, ὅσοι δέν αἰσθάνονται τήν Ἐνορία ὡς οἰκογένεια, καί τήν Ἐκκλησία ὡς Σῶμα Χριστοῦ, ὅσοι αἰσθάνονται τήν θεία Λειτουργία σάν μιά ἀλλαγή παραστάσεων καί σάν μιά Κυριακάτικη ἀναψυχή καί ξεχ­νοῦν ὅτι στήν θεία Λειτουργία προσφέρουμε ὅλη μας τήν ζωή καί ἔπειτα ὅλη μας ἡ ζωή λειτουργεῖται κανονικά καί φυσικά.

Τήν ἀξία τοῦ κηρύγματος τήν ἔχουν ἀντιληφθῆ οἱ Χριστιανοί πού ἔζησαν τήν μυστική ζωή τῆς Ἐκκλησίας, ἐκεῖνοι πού δέν τήν θεωροῦν ὡς ἕναν κατεστημένο θεσμό, ἀλλά ὡς Σῶμα Χριστοῦ καί κοινωνία θεώ­σεως. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀναλύει τήν ἐνέργεια τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, ὡς ἐνέργεια τοῦ Λόγου, ἔχει δύναμη, γι᾿ αὐτό, ὅπως γράφει «ζῶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καί ἐνεργής καί τομώτερος ὑπέρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον καί διϊκνούμενος ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς τε καί πνεύματος, ἁρμῶν τε καί μυελῶν» (Ἑβρ. δ΄, 12).

Στόν ἄνθρωπο πού ἔχει προετοιμασθῆ κατάλληλα ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐνεργεῖ βαθειά, εἰσέρχεται μέσα σέ ὅλη του τήν ὕπαρξη καί τόν μεταμορφώνει, τόν τρέφει καί τόν ζωογονεῖ. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, πού προέρχεται ἀπό τόν Ἴδιο τόν Θεό ἤ ἀπό ἀνθρώπους πού εἶναι ἑνωμένοι μαζί Του, εἶναι ζωοποιός, φέρει τόν ἄνθρωπο σέ βαθειά μετάνοια καί φωτοποιεῖ τήν ὕπαρξή του.

Σέ μιά ὁμιλία του ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς παρακαλεῖ τούς ἀκροατές του νά συντείνουν καί νά ἀνατείνουν τό ὄμμα τῆς διανοίας τους πρός τό φῶς τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος γιά νά μεταμορφω­θοῦν, καί ἀφοῦ δεχθοῦν τήν θεία αἴγλη, νά γίνουν σύμμορφοι «ὁμοιώ­ματι τῆς δόξης τοῦ Κυρίου». Κατά τόν ἴδιο ἅγιο Πατέρα, ὅπως κατά τήν Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου, τό πρόσωπό Του ἔλαμψε σάν τόν ἥλιο καί τά ἱμάτια Του ἔγιναν λευκά σάν τό φῶς (Ματθ. ιζ', 2), ἔτσι καί τό γράμμα τοῦ λόγου, πού εἶναι τό ἱμάτιο τοῦ Χριστοῦ, κάτω ἀπό τό όποῖο ὑπάρχει ἡ θεότητα τοῦ Χριστοῦ «λευκόν μέν ὄν καί σαφές, ἅμα δέ καί στίλβον καί λαμπρόν καί οἶον μαργαρῶδες· μᾶλλον δέ θεοπρεπές καί ἔνθεον τοῖς ἐν πνεύματι τά τοῦ Πνεύματος ὁρῶσι».

Ἡ παρομοίωση τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ μέ τόν σπόρο ἐκφράζει μιά βαθειά ἔννοια. Ὅπως ὁ σπόρος ἐξωτερικά δέν δείχνει κάτι σπουδαῖο, ἐσωτερικά ὅμως κρύπτει μεγάλες δυνάμεις πού μποροῦν μέ ὁρισμένες προϋποθέσεις νά ἐκδηλωθοῦν, ἔτσι καί ὁ θεῖος λόγος ἐξωτερικά φαίνε­ται πτωχός, ἀδύνατος ἐν σχέσει μέ τούς ἄλλους περίτεχνους ἀν­θρω­πίνους λόγους, ἀλλά ὅμως κρύβει τέτοιες δυνάμεις μέσα του, πού ὅταν τίς δῆ κανείς ἐκπλήσσεται. Κάτω ἀπό τόν λόγο τοῦ Θεοῦ ὑπάρχει ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ πού ἀναγεννᾶ τόν ἄνθρωπο. Ἔτσι ἐξηγεῖται ὅτι ἀπό μερικές φράσεις τοῦ Εὐαγγελίου ἤ ἀπό μερικές φράσεις ἑνός κη­ρύγματος μεταστρέφονται ψυχές καί πιστεύουν στόν Χριστό. Ὅταν, λοι­πόν, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ προσφέρεται καθαρά καί ὅταν ἀκούγεται καθα­ρά, ἀναγεννᾶ τούς ἀνθρώπους.

Τό κήρυγμα δέν εἶναι ἕνας ἀνθρώπινος λόγος πού καταναλίσκεται στήν ἀνάπτυξη ὡραίων ἰδεῶν, στήν προβολή ἐκπληκτικῶν συνθημάτων ἤ διαφημήσεων, στήν παρου­σία­ση φιλοσο­φικῶν ἐννοιῶν καί στοχασμῶν, ἀλλά εἶναι θεῖος λόγος πού ἀποβλέπει στήν σωτηρία τῶν πιστῶν. Ὅταν ὑπάρχουν ὁρισμένες προϋποθέσεις, δηλαδή εἰλικρίνεια, ἀναζήτηση πραγματική, καλλιεργημένο χωράφι, τότε καρποφορεῖ ὁ σπόρος τοῦ Θεοῦ μέ ἐκπληκτικά ἀποτελέσματα. Ἀντίθετα, σέ αὐτούς πού σκέπτονται μόνον τήν παροῦσα ζωή, μέ τίς φροντίδες, τίς μέριμνες, καί τήν ἀλαζονεία τοῦ πλούτου, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ παραμένει ἄκαρπος. Ἐδῶ βλέπουμε τήν θεολογική ἔννοια τῆς συνεργίας. Δηλαδή, πρέπει νά συνεργήση καί ὁ ἄνθρωπος γιά νά ἀνα­τείλη μέσα του ὁ ἥλιος τῆς σωτηρίας.

 Πολλοί συγκινοῦνται ἀπό τό κοινωνικό ἔργο καί παραγνωρίζουν τό κήρυγμα τῆς Ἐκκλησίας. Θέλουν τήν Ἐκκλησία νά παύση νά ἐνδια­φέρεται γιά τό κήρυγμα καί γι᾿ αὐτήν τήν λατρεία ἀκόμη καί νά ἀσχο­λῆται μέ τήν κοινωνική προσφορά. Αὐτό, ὅμως, συνιστᾶ πραγ­ματική ἄγνοια. Γιατί ἡ Ἐκκλησία μέ τήν θεία διδαχή ξεπερνᾶ τήν κοινωνική ἐργασία καί ἀναπτύσσει τήν φιλανθρωπία.

Τό κήρυγμα τοῦ θείου λόγου, ὅταν συνδέεται μέ τήν θεία Εὐχα­ριστία καί ἐμπνέ­ε­ται ἀπό τήν ἀτμόσφαιρά της, εἶναι ἡ μεγαλύτερη προ­σφορά στόν ἄνθρωπο.

Νά δεχόμαστε στήν καθαρή καρδιά μας τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, γιά νά καρποφορῆ πλούσια.

Ὁ Τοποτηρητής Μητροπολίτης

+ Ὁ Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱερόθεος

Η Χειροτονία του νέου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνού

Στον Ιερό Καθεδρικό Ναό των Αθηνών τελέσθηκε την Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2022 η χειροτονία του νέου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνού από τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. κ. Ιερώνυμο.

Με τον Μακαριώτατο συλλειτουργούργησαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες  Σάμου και Ικαρίας κ. Ευσέβιος, Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας, Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεόφιλος, Νέας Ιωνίας κ. Γαβριήλ, Λαρίσης κ. Ιερώνυμος και Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος.

Συμπροσευχόμενοι συμμετείχαν πολλοί αρχιερείς καθώς και κληρικοί των Μητροπόλεων Αιτωλίας και Ακαρνανίας και Δημητριάδος και Αλμυρού.

Παρέστησαν εκπρόσωποι της Ελληνικής Κυβερνήσεως, Βουλευτές, Πολιτευτές, εκπρόσωποι τοπικών αρχών της Μαγνησίας και της Αιτωλοακαρνανίας, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Κωνσταντίνος Αγοραστός, ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδος κ. Νεκτάριος Φαρμάκης, η Αντιπεριφερειάρχης Αιτωλοακαρνανίας κ. Μαρία Σαλμά, οι Δήμαρχοι Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου κ. Κωνσταντίνος Λύρος, Αγρινίου κ. Γεώργιος Παπαναστασίου, Αμφιλοχίας κ. Γεώργιος Κατσούλης, Ακτίου – Βονίτσης κ. Γεώργιος Αποστολάκης και Θέρμου κ. Σπυρίδων Κωνσταντάρας.

Επίσης, παραβρέθηκαν οι γονείς, οι κατά σάρκα και κατά πνεύμα οικείοι του νέου Μητροπολίτου και πλήθος πιστών και από τις δύο Ιερές Μητροπόλεις.

Ο νέος Μητροπολίτης, κατά την ομιλία του, μεταξύ άλλων, επεσήμανε: «Ο κάθε επίσκοπος αποτελεί μία συνέχεια στον κρίκο της αλυσίδας της Εκκλησίας, αλλά και μία καινούργια αρχή. Είναι αυτός που αιτείται την χάρη και λαμβάνει το δώρημα της αγάπης του Θεού και Πατρός, και του Κυρίου Ιησού Χριστού, εν Αγίω Πνεύματι. Και καλείται να ζήσει την διακονία του ως σταυρό και ανάσταση. Διότι ο επίσκοπος λησμονεί τον εαυτό του, καθώς στο πρόσωπό του η εν τόπω Εκκλησία, στην οποία καθίσταται πατέρας και ποιμένας, αγωνίζεται να εκπληρώσει την αποστολή που της δόθηκε: να είναι ενωμένη με την σύμπασα Εκκλησία και να μαρτυρεί την αλήθεια και την παράδοσή της».

Σε άλλο σημείο τόνισε: «Ο επίσκοπος είναι ο εγγυητής της ορθοδόξου παραδόσεως. Η παράδοση διαφυλάσσεται στην Εκκλησία και αποτελεί τη βάση, για να αναζωογονείται η ύπαρξή μας, για να μπορούμε να εξερχόμαστε στο σήμερα και να διαλεγόμαστε μαζί του. Δεν αρνούμεθα και δεν αφιστάμεθα της παραδόσεως, διότι «Ιησούς Χριστός, χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας» (Εβρ. 13, 8). Παράλληλα, ζούμε το σήμερα, όχι με πικρία ή φόβο για ό,τι περιορίστηκε ή χάθηκε, αλλά με την επίγνωση της κλήσεώς μας να εργαστούμε εν χρόνω και εν κόσμω, «καθά συνέταξε ημίν Κύριος» (Ματθ. 27, 10)».

Αναφέρθηκε, επίσης, στην περιφέρεια της τοπικής Εκκλησίας υπογραμμίζοντας ότι: «Η φυσική ομορφιά θαυμαστή και πολυποίκιλη, από τη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου μέχρι τον Αμβρακικό κόλπο με τη σπάνια πανίδα, και από τα Ακαρνανικά Όρη μέχρι τον ποταμό Αχελώο. Η ιστορικότητά του χαμένη στα βάθη των αιώνων, από την πολιορκία της Τροίας και τη μυθική Αργώ, όπου Αιτωλοί και Ακαρνάνες έδιναν το στίγμα της ιστορικής παρουσίας τους, μέχρι τα ποτισμένα με ελληνικό αίμα χώματα επί Τουρκοκρατίας και, προπαντός, μέχρι το ιερό Μεσολόγγι, που με την Έξοδό του έγινε παγκόσμιο σύμβολο ηρωϊσμού και αντίστασης σε κάθε μορφή βαρβαρότητας και ανελευθερίας. Ιδιαιτέρως η πόλη του Αγρινίου, λίκνο της δημοκρατίας από την αρχαιότητα, γενέτειρα αργότερα μεγάλων μορφών που αναδείχθηκαν στην παιδεία, στη σπουδή, στα γράμματα, στην τέχνη, και κατεστάθησαν μεγάλοι ευεργέτες του γένους τους. Πόλη που φιλοξένησε με σπλάγχνα οικτιρμών τους αδελφούς πρόσφυγες της Μικρασίας, και πλουτίστηκε έτι και έτι από αυτούς με την αγάπη για τον Θεό, το φιλοπρόοδο ήθος, την απλότητα που γίνεται αρχοντιά και ευλογημένη δημιουργία».

Μίλησε, ακόμη, για τους τοπικούς αγίους, τον ιερομάρτυρα άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, τον άγιο Ευγένιο, αλλά και τον όσιο Βάρβαρο τον Πενταπολίτη, καθώς και τον άγιο Ιωάννη τον εν Βραχωρίω μαρτυρήσαντα.

Παράλληλα, μίλησε για τον Επίσκοπο Ρωγών Ιωσήφ, επικεφαλής της αντίστασης των «Ελεύθερων Πολιορκημένων» του Μεσολογγίου, αλλά και για τον σύγχρονο άγιο Καλλίνικο, μητροπολίτη Εδέσσης. Μνημόνευσε τους μακαριστούς προκατόχους του και επεσήμανε ότι με άγιο πόθο και πατρική αγάπη περιμένει την ώρα που θα κοινωνήσει με τους ταπεινούς και αφανείς εργάτες του ευλογημένου αυτού γεωργίου του Χριστού, τους ευλαβεστάτους ιερείς, τους μοναχούς, τις μοναχές.

Αναφέρθηκε στους σημαντικούς σταθμούς της ζωής του και στην διακονία του και ευχαρίστησε τον μητροπολίτη Δημητριάδος για την αγάπη του και την στήριξή του, καθώς και τον Αρχιεπίσκοπο τονίζοντας: «Τα λόγια δεν είναι ικανά να εκφράσουν τη βαθειά και ισόβια ευγνωμοσύνη μου για την αγάπη Σας, την οποία γεύθηκα «εν πλησμονή»· αγάπη γνήσια πατρική, που υπεραμύνεται των δικαίων της Εκκλησίας, που λαχταρά και κάνει το παν για να ανακουφίσει τον ανθρώπινο πόνο, που γνωρίζει να συγχωρεί, που αφουγκράζεται τις ανάγκες των παιδιών της και παλεύει και αγωνίζεται γι’ αυτά. Ένδειξη μόνο, μέσα στις πολλές, για του λόγου μου το αληθές, είναι η θεσμοθέτηση από την πολιτεία, χάρη στις δικές Σας άοκνες προσπάθειες, των οργανικών θέσεων των ιερέων σε όλη την ελληνική επικράτεια, για την οποία και εγώ προσωπικά και – είμαι βέβαιος – και όλος ο Ιερός Κλήρος σας ευγνωμονεί! Οιακοστρόφος στους δύσκολους καιρούς μας της κιβωτού της Εκκλησίας της Ελλάδος, δίνοντας μαρτυρία Χριστού ισχυρή, εργαζόμενος για την δόξα Του και την προαγωγή του Σώματός Του ταπεινά και αθόρυβα, μέσα σε μια ευλογημένη, πολλές φορές, σιωπή που ιερουργεί το μυστήριο της ενότητας, με μια αμετάθετη σταθερότητα που χαρίζει ασφάλεια σε όλους μας, θα αποτελείτε πάντα για μένα ένα οδοδείκτη αυθεντικής πορείας, ένα πρότυπο προς μίμηση. Ταπεινά υπόσχομαι να ακολουθήσω το φωτεινό Σας παράδειγμα ως γνήσιος υιός φιλοστόργου Πατρός. Η παντοτινή μνημόνευση του Σεπτού Ονόματός Σας σε κάθε Θεία Λειτουργία θα είναι η έκφραση της υιιϊκής αφοσίωσης και της ειλικρινούς αγάπης μου προς Εσάς και δι’ Υμών στην αγία Εκκλησία του Χριστού».

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον Σεβασμιώτατο Τοποτηρητή της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεο, ο οποίος απουσίαζε για λόγους υγείας, λέγοντας τα εξής: «Ευχαριστιακά στρέφω την καρδιακή προσευχή μου, στους δύο ακουσίως απουσιάζοντες Αγίους Αρχιερείς: Τον Άγιο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεο, τον ησυχαστή επίσκοπο, τον εμβριθή θεολόγο, τον πολυγραφότατο συγγραφέα, τον μαθητή σύγχρονων Αγίων και κληρονόμο της χάριτός Τους. Ως τοποτηρητής της χηρευούσης Ι. Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας επί δέκα ολόκληρους μήνες εργάστηκε θυσιαστικά, περιοδεύων, κηρύττων, ιερουργών και διδάσκων, για να παραδώσει το θείο αυτό Γεώργιο στον νέο Επίσκοπο, έτοιμο προς καλλιέργεια και καρποφορία. Θα του είμαι γι’ αυτό από τα βάθη της καρδιάς μου εσαεί ευγνώμων».

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος απευθυνόμενος προς τον νέο Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας αναφέρθηκε στην ιστορία της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας τονίζοντας ότι έχει πλούσια ιστορία και πολιτισμό από την αρχαιότητα έως και σήμερα, ενώ σημείωσε ότι αρχαίοι ιστορικοί, όπως ο Θουκυδίδης και ο Παυσανίας μας πληροφορούν για τον σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε η περιοχή στην αρχαιότητα. Στην νεότερη ιστορία είναι γνωστή η συμβολή της κατά τον απελευθερωτικό αγώνα του 1821. Μίλησε για την μορφολογία των περιοχών υπογραμμίζοντας πως και μόνο η έκταση της μπορεί να προκαλεί την αίσθηση της αυτάρκειας.

Επεσήμανε, ότι υπάρχουν προβλήματα στην καθημερινότητα που ταλαιπωρούν τον άνθρωπο και τόνισε ότι πολλοί φορείς ασχολούνται με την ανακούφιση των ανθρώπων, αλλά δε μπορούν να δώσουν το νόημα της ζωής.

Αναφέρθηκε στην κρίση που επικρατεί και σε μια άλλη θρησκευτικότητα που φαίνεται να αμφισβητεί τον εκκλησιαστικό τρόπο ζωής. «Η ευθύνη μας είναι μεγάλη απέναντι στους χριστιανούς και ως προς τον κάθε άνθρωπο. Η αποστολή μας είναι να τους δώσουμε κριτήρια εκκλησιολογικά, να τους βοηθήσουμε να διακρίνουν την αλήθεια από το ψεύδος, το ουσιώδες από το επουσιώδες, την αληθινή πίστη από την αίρεση, το εκκλησιαστικό φρόνημα από το κοσμικό. Χωρίς αυτά τα κριτήρια υπάρχει ο κίνδυνος να δηλώνουμε σήμερα ορθόδοξοι, αλλά στον τρόπο ζωής μας να υιοθετούμε παραδόσεις και στοιχεία αντιεκκλησιαστικά. Η ανάληψη αυτής της διακονίας από σένα που είσαι νέος, γεμάτος ενέργεια άνθρωπος, είναι μία πρόκληση για να δούμε αν όλα αυτά πού συζητάμε μπορούν να εφαρμοστούν και να αποδώσουν καρπούς. Ο λαός των περιοχών που καλείσαι να διαποιμάνεις διακρίνεται από ιδιαίτερο σεβασμό για την Εκκλησία. Οφείλεις εκ της θέσεως να τον φροντίσεις και να δείξεις το πραγματικό και αμέριστο ενδιαφέρον προς όλους. Να αμβλύνεις τους τοπικισμούς και να αναδείξεις ενότητα. Να καλλιεργήσεις με την βοήθεια του Θεού την κοινή προκοπή όλων με βάση την χριστιανική αγάπη και την αδελφοσύνη» κατέληξε ο Αρχιεπίσκοπος.

Κατά την διανομή του αντιδώρου ο νέος Ποιμενάρχης μας κ. Δαμασκηνός δέχθηκε τις ευχές του κλήρου, των αρχόντων και του λαού.

 

Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες στον ακόλουθο σύνδεσμο (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΝΗΣ)     https://photos.app.goo.gl/2wu9ZoBK5dDjd6bL8

 

Βιογραφικό Σημείωμα Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ

 

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός Κιαμέτης γεννήθηκε το 1975 στον Πειραιά. Ανατράφηκε και πραγματοποίησε τις εγκύκλιες σπουδές του στον τόπο καταγωγής του, τη Σάμο. Έλαβε το Πτυχίο του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1997.

Το ίδιο έτος εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε διάκονος, υπό του Μακαριστού Μητροπολίτου Πειραιώς κυρού Καλλινίκου. Τον δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης έλαβε υπό του Γέροντός του, Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνατίου, τον οποίον ακολούθησε άμα τη ενθρονίσει του στον Βόλο. Εκεί χρημάτισε Αρχιδιάκονος και Διευθυντής του Ιδιαιτέρου Γραφείου του Μητροπολίτου (1998 – 2003), Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος (2003 – 2006) και έπειτα Πρωτοσύγκελλος (2006 – 2022).

Από των διοικητικών αυτών θέσεων συντόνισε το όλο ιεραποστολικό, κοινωνικό και ποιμαντικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού. Διετέλεσε Προεδρεύων του Μητροπολιτικού Συμβουλίου. Ανέλαβε την διοργάνωση των μηνιαίων ιερατικών Συνάξεων, πολλών επιμορφωτικών ιερατικών Σεμιναρίων, καθώς και πολυάριθμων Συνεδρίων και ποικίλων Εκδηλώσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος. Διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού «Πληροφόρηση» (2002 – 2012) και Υπεύθυνος του Βιβλιοπωλείου της Μητροπόλεως και του Βρεφονηπιακού της Σταθμού. Διηύθυνε το νεανικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού, διετέλεσε επί πενταετία Αρχηγός των κατασκηνώσεων αρρένων, ίδρυσε την Παιδική και Νεανική Χορωδία της Μητροπόλεως και είχε την ευθύνη της έκδοσης πρότυπων Κατηχητικών Βοηθημάτων για όλες τις βαθμίδες των Κατηχητικών Σχολείων.

Παραλλήλως, διακόνησε ως Προϊστάμενος του μεγαλοπρεπούς Ενοριακού Ιερού Ναού Αναλήψεως Χριστού Βόλου, όπου εργάστηκε, πλην της ποιμαντικής και φιλανθρωπικής διακονίας, και για την αποπεράτωση και εξωραϊσμό του Ιερού αυτού Ναού. Μερίμνησε, επίσης, για την ανακαίνιση των Ιερών Παρεκκλησίων Αγίου Νεκταρίου Βόλου και Αγίου Ανδρέα Φυτόκου, καθώς και για την ανοικοδόμηση του Ιερού Ναού Αγίου Λαζάρου Νέου Κοιμητηρίου Βόλου. Χάρη στις ενέργειες και τις προσπάθειές του, ανακαινίστηκε ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μακρυνίτσης, καθώς και τα ιστορικά Παρεκκλήσια της εν λόγω Ενορίας.

Εμπνευστής, δημιουργός και Διευθυντής του Μουσείου Βυζαντινής Τέχνης και Πολιτισμού, στην Μακρυνίτσα Πηλίου, του πρωτότυπου  χώρου δημιουργικής απασχόλησης παιδιών «Ο Μικρός Παράδεισος» και «Η Γωνιά του Θεού» στον Ιερό Ναό Αναλήψεως του Χριστού Βόλου, καθώς και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Σουρλιγκείου Γηροκομείου Καναλίων και συνέβαλε καθοριστικά στην εκ βάθρων ανακαίνιση και εύρυθμη λειτουργία του.

Εξέδωσε δύο συλλογές ομιλιών και κηρυγμάτων με τον τίτλο «Από καρδίας. Εννέα λόγοι για την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή» και «Από καρδίας. Κηρύττοντας σε σημαντικούς σταθμούς του Εκκλησιαστικού έτους». Ύστερα από πρόσκληση, μετέβη και ομίλησε σε Ιερές Μητροπόλεις, με την ευκαιρία λατρευτικών εκδηλώσεων ή Συνάξεων.

Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας εξελέγη στις 6 Οκτωβρίου 2022 και η Χειροτονία του τελέσθηκε στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αθηνών την Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2022.

Πρώτη δήλωση του νέου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνού

 

Νέος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας ο αρχιμανδρίτης Δαμασκηνός Κιαμέτης

Με αισθήματα χαράς και ευχαριστίας προς τον εν Τριάδι Θεό, η Ιερά Μητρόπολις Αιτωλίας και Ακαρνανίας ανακοινώνει, ότι, κατά την σημερινή συνεδρίαση της 6ης Οκτωβρίου 2022 της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου εξελέγη νέος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας ο Αρχιμανδρίτης κ. Δαμασκηνός Κιαμέτης, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού.

Ο εψηφισμένος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός έδωσε ενώπιον των Μελών της Ιεραρχίας το Μικρό Μήνυμα, όπου ευχαρίστησε τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο και τους Ιεράρχες για την τιμία ψήφο που τον εξέλεξαν Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας εις διαδοχήν του κοιμηθέντος, αειμνήστου Μητροπολίτου κυρού Κοσμά, ενώ λίγο αργότερα, στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη έδωσε το Μεγάλο Μήνυμα.

Ο εψηφισμένος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός Κιαμέτης γεννήθηκε το 1975 στον Πειραιά, ανατράφηκε και πραγματοποίησε τις εγκύκλιες σπουδές του στον τόπο καταγωγής του, τη Σάμο. Έλαβε  το   Πτυχίο  του  Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1997.

  Το ίδιο έτος εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε διάκονος υπό του Μακαριστού Μητροπολίτου Πειραιώς κυρού Καλλινίκου. Τον δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης έλαβε υπό του Γέροντός του, Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, τον οποίο ακολούθησε άμα τη ενθρονίσει του στο Βόλο. Εκεί χρημάτισε Αρχιδιάκονος και  Διευθυντής  του  Ιδιαιτέρου  Γραφείου του Μητροπολίτου (1998 – 2003), Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος (2003-2006) και έπειτα Πρωτοσύγκελλος (2006 μέχρι σήμερα).

Από των διοικητικών αυτών θέσεων, συντόνισε το όλο ιεραποστολικό, κοινωνικό και ποιμαντικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος. Διετέλεσε Προεδρεύων του Μητροπολιτικού Συμβουλίου. Ανέλαβε την διοργάνωση των μηνιαίων ιερατικών Συνάξεων, πολλών επιμορφωτικών ιερατικών Σεμιναρίων, καθώς και πολυάριθμων Συνεδρίων και ποικίλων Εκδηλώσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος. Διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού «Πληροφόρηση» (2002-2012) και Υπεύθυνος του Βιβλιοπωλείου της Μητροπόλεως και του Βρεφονηπιακού της Σταθμού. Διηύθυνε το νεανικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, διετέλεσε επί πενταετία Αρχηγός των κατασκηνώσεων αρρένων, ίδρυσε την Παιδική και Νεανική Χορωδία της Μητροπόλεως, και είχε την ευθύνη της έκδοσης πρότυπων Κατηχητικών Βοηθημάτων για όλες τις βαθμίδες των Κατηχητικών Σχολείων.

  Παραλλήλως, διακόνησε ως Προϊστάμενος του μεγαλοπρεπούς Ενοριακού Ιερού Ναού Αναλήψεως Χριστού Βόλου, όπου εργάστηκε, πλην της ποιμαντικής και φιλανθρωπικής διακονίας, και για την αποπεράτωση και εξωραϊσμό του Ιερού αυτού Ναού. Μερίμνησε, επίσης, για την ανακαίνιση των Ιερών Παρεκκλησίων Αγίου Νεκταρίου Βόλου και Αγίου Ανδρέα Φυτόκου, καθώς και για την ανοικοδόμηση του Ιερού Ναού Αγίου Λαζάρου Νέου Κοιμητηρίου Βόλου. Χάρη στις ενέργειες και τις προσπάθειές του, ανακαινίστηκε ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μακρινίτσης, καθώς και τα ιστορικά Παρεκκλήσια της εν λόγω Ενορίας.

Εμπνευστής, Δημιουργός και Διευθυντής του Μουσείου Βυζαντινής Τέχνης και Πολιτισμού, στη Μακρυνίτσα Πηλίου, του πρωτότυπου χώρου δημιουργικής απασχόλησης παιδιών «Ο Μικρός Παράδεισος» και «Η Γωνιά του Θεού» στον Ιερό Ναό Αναλήψεως του Χριστού Βόλου, καθώς και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Σουρλιγκείου Γηροκομείου Καναλίων και συνέβαλε καθοριστικά στην εκ βάθρων ανακαίνιση και εύρυθμη λειτουργία του.

Εξέδωσε δύο συλλογές ομιλιών και κηρυγμάτων με τον τίτλο «Από καρδίας. Εννέα λόγοι για την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή» και «Από καρδίας. Κηρύττοντας σε σημαντικούς σταθμούς του Εκκλησιαστικού έτους». Ύστερα από πρόσκληση, μετέβη και ομίλησε σε Ιερές Μητροπόλεις, με την ευκαιρία λατρευτικών εκδηλώσεων η Συνάξεων.

Η χειροτονία του νέου Μητροπολίτου μας θα τελεσθεί την Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2022 στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αθηνών, προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου.

Λεωφορεία για την χειροτονία του νέου Μητροπολίτου μας στην Αθήνα θα αναχωρήσουν από τις Ενορίες Αγίου Σπυρίδωνος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου και Αγίας Τριάδος Αγρινίου, προς τις οποίες μπορούν να απευθύνονται όσοι επιθυμούν.

  

Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες από την εκλογή του νέου Μητροπολίτου μας στον ακόλουθο σύνδεσμο     https://photos.app.goo.gl/6YAy4uT3kbuXny9n8