Εκοιμήθη ο Διδυμοτείχου και Ορεστιάδος Νικηφόρος

Εκοιμήθη στις 9:20 το πρωί της Κυριακής ο Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κυρός Νικηφόρος (κατά κόσμον Αθανάσιος) Αρχαγγελίδης ύστερα από μακροχρόνια ασθένεια και ολιγοήμερη νοσηλεία σε κλινική της Αλεξανδρούπολης.

Τις τελευταίες εβδομάδες η υγεία του είχε επιδεινωθεί και για τον λόγο αυτό τον είχε επισκεφθεί ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος προκειμένου να του εκφράσει τις ευχές και την συμπαράσταση του αλλά και σύσσωμης της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Μόλις η είδηση του θανάτου του μακαριστού Ιεράρχη έγινε γνωστή η επαρχία του βυθίστηκε στο πένθος. Οι καμπάνες των Ναών άρχισαν να χτυπούν πένθιμα ενώ δεκάδες πιστοί συνέρευσαν στον προσκυνηματικό Ναό της Παναγίας Ελευθερώτριας στο Διδυμότειχο όπου η σωρός του μακαριστού Ιεράρχη θα εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα μέχρι την Τρίτη, οπότε και θα ψαλλεί η εξόδιος ακολουθία προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου. Να σημειωθεί ότι ο περικαλλής αυτός Ναός είναι έργο του κυρού Νικηφόρου, τον αγαπούσε ιδιαιτέρως και για τον λόγο αυτό η σωρός του θα ταφεί σε ειδικό μνήμα στον προαύλιο χώρο του.

Στο Φανάρι, μετά την Κυριακάτικη θεία λειτουργία στον πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος έψαλλε τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως του μακαριστού Διδυμοτείχου Νικηφόρου καθώς και του μακαριστού Κιλκισίου Αποστόλου, Ιεραρχών του κλίματος του Οικουμενικού Θρόνου.

Βιογραφικό Μακαριστού Μητροπολίτου

Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Διδυμοτείχου,Ορεστιάδος καί Σουφλίου κυρός Νικηφόρος (κατά κόσμον Αθανάσιος) Αρχαγγελίδης εγεννήθη εις Φερρας Εβρου το 1931.

Εσπούδασε τήν Ιεράν Επιστήμην της Θεολογίας εις την Θεολογικήν Σχολήν της Χαλκης και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διάκονος χειροτονήθη το 1956 και Πρεσβύτερος το 1961.

Υπηρέτησεν ως Εφημέριος και Κωδικογράφος στο Οικουμενικόν Πατριαρχείον, επί Πατριάρχου Αθηναγόρου, ως Εφημέριος εις τάς Ιεράς Μητροπόλεις Θεσσαλονίκης και Βεροίας και ως καθηγητής εις την Ζαρίφειον Παιδαγωγικήν Ακαδημίαν Αλεξανδρουπόλεως.

Διετέλεσεν Ιεροκήρυξ επί 19 έτη καί Πρωτοσύγκελλος έπί 14 τής Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως.

Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος καί Σουφλίου εξελέγη το 1988. Ως Μητροπολίτης μερίμνησε για την ευπρέπεια και τον καλλωπισμό τών Ενοριακών Ναών, εγκαινίασε πολλούς Ναούς και Παρεκκλήσια, ενώ μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα ανήγειρε εκ βάθρων τον περικαλλέστατο Προσκυνηματικό Ναό Παναγίας Ελευθερωτρίας Διδυμοτείχου. Ξεκίνησε τήν ανακαίνηση τής ιστορικής Ιεράς Μονής Γενεθλίου της Θεοτόκου Δαδιάς Σουφλίου, συντηρώντας τίς υπάρχουσες κτιριακές εγκαταστάσεις και ανεγείροντας νέες.

Ανήγειρε το Γηροκομείο Πτωχοκομείο «ο καλός Σαμαρείτης» στο Διδυμότειχο για τούς απόρους γέροντες. Δημιούργησε στο Διδυμότειχο Πνευματικο Κεντρο για τη νεολαία, βιβλιοθήκη όπου δώρισε τα προσωπικά του βιβλία καθώς και Εκκλησιαστικό Μουσείο. Επαναλειτούργησε τις Κατασκηνώσεις της Μητροπόλεως στήν Ιερά Μονή Δαδιάς.

Συμβάλλοντας στήν ανάπτυξη της περιοχής μας παρεχώρησε κτιριακό συγκρότημα της Μητροπόλεως για τη στέγαση της Σχολής Αστυφυλάκων Διδυμοτείχου, για δε πολλά χρόνια σε κτίρια της Μητροπόλεως στεγαζόταν σχολικές μονάδες και πρόσφυγες από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Το έτος 2001 ίδρυσε στην Ν. Ορεστιάδα το Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως «ο Απόστολος Ανδρέας».

Με δικές του ενέργειες έγινε η αγιοκατάταξη του Πατριάρχου Κων/πόλεως Κυρίλλου του Στ' που ήταν χρόνιο αίτημα του λαού της Μητροπόλεως, καθιέρωσε στην Ν. Ορεστιάδα την εορτή της Συνάξεως πάντων των εν Αδριανουπόλει διαλαμψάντων Αγίων την τελευταία Κυριακή του μηνός Ιουνίου, ενώ γράφτηκαν Ιερές Ακολουθίες και αγιογραφήθηκαν οι μορφές των τοπικών Αγίων μας.

Έλαβε μέρος, εκπροσωπώντας τήν Εκκλησία τής Ελλάδος, στις Μείζονες και Υπερτελείς Συνόδους, που συγκάλεσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο και αντιπροσώπευσε τήν Ελλαδική Εκκλησία στο εξωτερικό.

ΠΗΓΗ:

http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=707

Η Αγία Χαριτίνη, 5 Οκτωβρίου

Έζησε στα χρόνια του Διοκλητιανού (284-305 μ.χ.). Ήταν χριστιανή και δούλη ενός πλουσίου Ρωμαίου, τού Κλαύδιου. Όταν ο κόμης Δομέτιος έμαθε την πίστη της Χαριτίνης ζήτησε από τον Κλαύδιο να του την στείλει για να την εξετάσει ο ίδιος. Η Αγία παρουσιάστηκε στον κόμη και χωρίς να δειλιάσει ομολόγησε την αληθινή πίστη του Ιησού Χριστού. Ο Δομέτιος εξοργισμένος από την ομολογία πίστεως της Χαριτίνης διέταξε τον βασανισμό της και στη συνέχεια ζήτησε να την ρίξουν στη θάλασσα δένοντας της μία πέτρα στο λαιμό. Όμως με τη βοήθεια τής Θείας Χάρης η Αγία επέζησε και παρουσιάστηκε μπροστά στον Δομέτιο για να του αποδείξει την παντοδυναμία του Κυρίου. Παραταύτα ο Δομέτιος δεν πείστηκε και απαίτησε τον βασανισμό της ξανά. Με αυτό τον τρόπο η Αγία Χαριτίνη παρέδωσε το πνεύμα της εις τον Κύριο.

Απολυτίκιο. Ήχος γ’. Θείας πίστεως.

Θεία χάριτι, κραταιωθείσα, κράτος ήσχυνας, της δυσσεβείας, Χαριτίνη υπέρ φύσιν αθλήσασα όθεν χαρίτων πηγήν αδαπάνητον, ως γλυκασμόν αναβλύζεις τοις κράζουσι. Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον θεόν ικέτευε,δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

ΠΗΓΗ: http://www.synaxarion.gr/

Ο Άγιος Ιερόθεος, 4 Οκτωβρίου

Ο Άγιος Ιερόθεος ήταν πλατωνικός φιλόσοφος και ένας από τα εννέα μέλη του Συμβουλίου της Γερουσίας του Αρείου Πάγου. Αφού δέχθηκε και διδάχθηκε την πίστη του Χριστού από τον Απόστολο Παύλο, χειροτονήθηκε πρώτος επίσκοπος Αθηνών το 152 μ.Χ. Μαθητής του υπήρξε ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, ο οποίος στα συγγράμματά του πλέκει εγκώμια για τον δάσκαλό του. Εκοιμήθη εν ειρήνη σε βαθιά γεράματα, μετά από πολύχρονη ποιμαντική και συγγραφική δραστηριότητα. Η τίμια κάρα του φυλάσσεται στο ομώνυμο μοναστήρι στα Μέγαρα Αττικής. Επίσης λείψανά του σώζονται στο Άγιον Όρος (Ι. Μ. Αγ. Παύλου) καθώς και στο παρεκκλήσιο του Αγ. Ανδρέα (Αρχιεπισκοπή Αθηνών).

Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.

Του Παύλου ηλίευσαι, ταις θεηγόροις πλοκαίς, και όλος γεγένησαι, ιερωμένος Θεώ, σοφέ Ιερόθεε, συ γαρ φιλοσοφίας, ταις ακτίσιν εκλάμπων, ώφθης θεολογίας, ακριβούς υποφήτης, δι' ης μυσταγωγούμεθα, Πάτερ τα κρείττονα.

Κοντάκιον. Ήχος πλ. Δ’. Τη υπερμάχω.

Τον Ιεράρχην Αθηνών ανευφημούμεν σε, ως μυηθέντες διά σου ξέvα και άρρητα, ανεδείχθης γαρ θεόληπτος υμvολόγος. Αλλά πρέσβευε παμμάκαρ. Ιερόθεε, εκ παντοίων συμπτωμάτων ημάς ρύεσθαι, ίνα κράζωμεν, Χαίροις Πάτερ Θεόσοφε.

ΠΗΓΗ: http://www.synaxaristis.googlepages.com/4οκτωβριου

Ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, 3 Οκτωβρίου

Καταγόταν από την πόλη των Αθηνών. Έζησε και μαρτύρησε τα χρόνια που αυτοκράτορας ήταν ο Δομετιανός. Διακρίθηκε για τη φιλοσοφική του κατάρτιση κα τη βαθιά του καλλιέργεια. Αρχικά ήταν ειδωλολάτρης και μέλος της Βουλής του Αρείου Πάγου. Το κήρυγμα όμως του Αποστόλου Παύλου άγγιξε την παιδευμένη και ευαίσθητη ψυχή του και βαπτίσθηκε. Αργότερα διαδέχθηκε στον επισκοπικό θρόνο των Αθηνών τον ευσεβή Ιερόθεο. Υπήρξε συγγραφέας πλήθους θεολογικών συγγραμμάτων. Επιβραβεύθηκε από το Θεό για τη χριστιανική του δράση με το χάρισμα να επιτελεί θαύματα. Περιόδευσε σε πολλά μέρη της Δύσης, όπου κήρυξε τον ευαγγελικό λόγο και ερμήνευσε τις ιερές γραφές. Όταν έφθασε στο Παρίσι συνελήφθη και αργότερα αποκεφαλίσθηκε. Μαζί του μαρτύρησαν και δύο μαθητές του, ο Ρουστικός και ο Ελευθέριος. Ο ηγεμόνας της περιοχής έδωσε εντολή να μη θάψει κανείς τα άγια λείψανα των μαρτύρων, όμως κάποιοι χριστιανοί τα φύλαξαν και όταν δεν υπήρχε πλέον φόβος τα ενταφίασαν με τιμές.

Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α’. Το συνάναρχον Λόγον.

Αγρευβείς τω του Παύλου Πάτερ κηρύγματι, υφηγητής ανεδείχθης των υπέρ νουν δωρεών, διαvoία υψηλή καλλωπιζόμενος, των γαρ αΰλων ουσιών, τας αρχάς μυαταγωγείς, ως μύστης των απορρήτων, και της σοφίας εκφάντωρ, Ιερομάρτυς Διονύσιε.

Κοντάκιον. Ήχος πλ. δ’. Τη υπερμάχω.

Τας ουρανίους διαβάς πύλας εv πνεύματι, μαθητευθείς τω υπέρ τρείς ουρανούς φθάσαντι, Αποστόλω Διονύσιε των αρρήτωv, επλουτίσθης πάσαν γνώσιν και κατηύγασας, τους εν σκότει αγνωσίας πριν καθεύδοντας, διό κράζομεν, Χαίροις Πάτερ παγκόσμιε.

ΠΗΓΗ: http://www.synaxaristis.googlepages.com/3οκτωβριου

Β' Ιερατική Ημερίδα

Στις κατασκηνωτικές εγκαταστάσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, στην περιοχή Ρίζα Αντιρρίου, πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου η Β’ Ιερατική Ημερίδα των Ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Το γενικό θέμα ήταν: «Η πνευματική πανοπλία του ιερέως», ενώ εισηγήσεις ανέπτυξαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμίας και ο Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτ. Στέφανος Αναγνωστόπουλος.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα που είχε ανακοινωθεί ως τρίτος εισηγητής είχε προσκληθεί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ο οποίος θα ανέπτυσσε το θέμα: «Προϋποθέσεις αντιμετωπίσεως αιρέσεων και παραθρησκειών». Λόγω όμως εκτάκτων ποιμαντικών υποχρεώσεων στη Μητρόπολή του, ο κ. Σεραφείμ δεν μπόρεσε τελικά να παραστεί στην Ημερίδα.

Οι εργασίες ξεκίνησαν με την ακολουθία του αγιασμού που τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Κοσμάς. Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος καλωσόρισε τους εισηγητές και τους ιερείς, ευχαριστώντας τους για την παρουσία τους και τη συμμετοχή τους. Μετά από μία μικρή εισαγωγή που έκανε στο γενικό θέμα της Ημερίδος, κάλεσε στο βήμα τον πρώτο εισηγητή, Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Γόρτυνος κ. Ιερεμία, για να αναπτύξει την εισήγησή του που είχε θέμα: «Κατηχητική Διακονία». Μετά από την εμπεριστατωμένη ανάπτυξη του θέματος της κατηχήσεως μέσα στην εκκλησιαστική ζωή, ακολούθησε συζήτηση κατά την οποία ο κ. Ιερεμίας είχε την ευκαιρία να απαντήσει στα ερωτήματα που του έθεσαν οι ιερείς.

Ακολούθησε διάλειμμα κατά το οποίο προσφέρθηκε ένα μικρό κέρασμα και οι συμμετέχοντες έβγαλαν την καθιερωμένη αναμνηστική φωτογραφία. Κατόπιν τον λόγο έλαβε ο δεύτερος εισηγητής, ο π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος, ο οποίος μίλησε με θέμα: «Βιώματα Λατρείας». Ακολούθησε εποικοδομητικός διάλογος κατά τον οποίο ο π. Στέφανος απάντησε στις ερωτήσεις των συνέδρων.

Κλείνοντας τις εργασίες της Ημερίδος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Κοσμάς ευχαρίστησε τους δύο ομιλητές για τις εμπεριστατωμένες εισηγήσεις τους καθώς και τους ιερείς που παρευρέθηκαν. Εξέφρασε τη χαρά και την ικανοποίησή του για το ευχάριστο κλίμα που επικράτησε, και απευθυνόμενος στους ιερείς, τους παρότρυνε επιστρέφοντας στις ενορίες τους να συνεχίσουν να διακονούν με τον ίδιο θείο ζήλο, εργατικότητα και αφοσίωση το ποίμνιό τους.

Ακολούθησε κοινή τράπεζα στην οποία παρακάθισαν όλοι οι συμμετέχοντες και κατόπιν οι ιερείς έλαβαν από τον Σεβασμιώτατο το ενθύμιο της Ημερίδος και αποχώρησαν για τις ενορίες τους.

Ο Άγιος Κυπριανός και η Αγία Ιουστίνη, 2 Οκτωβρίου

Ο Άγιος Κυπριανός έζησε και μαρτύρησε επί αυτοκρατορίας Δεκίου. Γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Συρίας από επιφανή και πλούσια οικογένεια, η οποία του είχε προσφέρει αξιόλογη μόρφωση. Ο Κυπριανός υπήρξε για πολλά χρόνια ξακουστός μάγος. Σε αυτόν μάλιστα προσέτρεξε και ένας ειδωλολάτρης ο Αγλαΐδας, ο οποίος ήταν ερωτευμένος με μια παρθένα την Ιούστα. Επειδή όμως δεν έβρισκε ανταπόκριση στον έρωτά του ζήτησε από τον Κυπριανό να τον βοηθήσει με τις μαγικές του ικανότητες. Όμως οι ενέργειες του Κυπριανού δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα και γι' αυτό έκαψε τα βιβλία του που περιείχαν τις απατηλές γνώσεις της μαγικής τέχνης και βαπτίσθηκε χριστιανός. Έκτοτε αφοσιώθηκε στο κήρυγμα του ευαγγελικού λόγου, προσελκύοντας στη χριστιανική πίστη πολλούς ανθρώπους. Κατόπιν έγινε ιερέας και αργότερα επίσκοπος Καρχηδόνας. Την Ιούστα την χειροτόνησε διακόνισσα και την μετονόμασε σε Ιουστίνη. Για τη χριστιανική τους δράση οι δύο Άγιοι συνελήφθησαν και εξορίσθηκαν στη Νικομήδεια. Ο εκεί ηγεμόνας Κλαύδιος υπέβαλε σε πολλά βασανιστήρια τους Αγίους. Στο τέλος διέταξε τον αποκεφαλισμό τους.

Απολυτίκιο. Ήχος γ’. Θείας πίστεως.

Θείας πίστεως, τη φωταυγεία, σκότος έλιπες, της ασεβείας, και φωστήρ της αληθείας γεγένησαι ποιμαντικώς γαρ φαιδρύνας τον βίον σου, Κυπριανέ τη αθλήσει δεδόξασαι. Πάτερ Όσιε, τον Κτίστην ημίν ιλέωσαι, ομού συν Ιουστίνη τη Θεόφρονι.

Κοντάκιον. Ήχος πλ. δ’. Ως απαρχάς.

Ως ιεράρχην τίμιον, και αθλητήν στερρότατον, η οικουμένη αξίως γεραίρει σε, Κυπριανέ αοίδιμε, και τοις ύμvοις δοξάζει, την αγίαν σου μνήμην, αιτούσα πάντοτε, πταισμάτων άφεσιν, διά σου δωρηθήναι τοις μέλπουσιν. Αλληλούια.

ΠΗΓΗ: http://www.synaxarion.gr/

Ο Άγιος Ανανίας ο Απόστολος, 1 Οκτωβρίου

Υπακούατε "εκ καρδίας εις ον παρεδόθητε τύπον διδαχής". Κάνετε υπακοή με όλη την καρδιά σας στον ακριβή κανόνα της χριστιανικής διδασκαλίας. Τέτοιος άνθρωπος υπακοής στο Θεό ήταν και ο απόστολος Ανανίας. Διότι, όταν ο Θεός του είπε με όραμα να συναντήσει το Σαύλο, που ήταν ο φόβος και ο τρόμος των χριστιανών, έκανε υπακοή στα λόγια του Κυρίου. Αμέσως πήγε στην Ευθεία οδό και αναζήτησε το σπίτι του Ιούδα, όπου ήταν ο Σαύλος. Τον θεράπευσε, τον βάπτισε χριστιανό, και έπειτα αυτός, με το όνομα Παύλος, έγινε ο μέγας Απόστολος των Εθνών. Κατόπιν ο Ανανίας πήγε στην Ελευθερούπολη, όπου με τη διδασκαλία του είλκυσε στο Χριστό πολυάριθμες ψυχές. Ο θόρυβος όμως που δημιούργησε η αποστολική του δράση, έκανε τον ηγεμόνα Λουκιανό να τον συλλάβει. Χρησιμοποίησε πολλούς και ποικίλους τρόπους προκειμένου να αλλαξοπιστήσει ο Ανανίας. Αλλά ο Ανανίας έμεινε αμετακίνητος στα χριστιανικά του φρονήματα. Τότε ο Λουκιανός τον μαστίγωσε με νεύρα βοδιών. Έπειτα, με σιδερένια νύχια του ξέσχισε τα πλευρά και έκαψε τις πληγές του με αναμμένες λαμπάδες. Τέλος, αφού τον έβγαλε έξω από την πόλη, τον λιθοβόλησε. Έτσι, ο Ανανίας πήρε το αμαράντινο στεφάνι της υπακοής στο θέλημα του Θεού.

Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.

Ως έμπλεως χάριτος, του Τρισηλίου φωτός, το σκεύος εφώτισας, της εκλογής του Χριστού, Ανανία Απόστολε, όθεν ανακηρύξας, ευσέβειας τον λόγον, άθλοις εβεβαιώσω, την σωτήριον χάριν δι' ης τοις σε ευφημούσι, δίδου τα πρόσφορα.

Κοντάκιον. Ήχος β’. Την εν πρεσβείαις.

Ο εν πρεσβείαις θερμότατος αντιλήπτωρ, και τοις αιτούσι ταχύτατα υπακουων, δέξαι την δέησιν Ανανία ημών, και τον Χριστόν δυσώπει του ελεήσαι ημάς, τον μόνον Αγίοις δοξαζόμενον.

ΠΗΓΗ: http://www.synaxaristis.googlepages.com/1οκτωβριου